PWS-19 | konkurent "Karasia"

Spośród licznych polskich konstrukcji, jedną z bardzo ciekawych, choć praktycznie kompletnie zapomnianych pozostaje samolot PWS-19, który nigdy nie wszedł na większą skalę do jednostek lotniczych w Polsce. Generalnie, samolot ten miał być nowoczesnym samolotem liniowym. Prace nad jego powstaniem rozpoczęły się w momencie, gdy dla polskich władz lotniczych stało się jasne, że dalsza eksploatacja i budowa samolotów Potez XXV i innych odmian tej konstrukcji nie ma najmniejszego sensu. Konieczne więc stało się opracowanie nowej „dziewczyny do wszystkiego”. Nowy samolot podobnie jak Potez XXV powinien być obsługiwany przez co najmniej dwie osoby, a także nadawać do wykonywania zadań bombowych, jak również rozpoznawczych, w dalszej perspektywie powinien być przydatny także do szkolenia, holowania rękawów, wykonywania fotografii lotniczej i tak dalej. Jednym słowem miał to być samolot, który będzie robił dokładnie to samo, co wcześniej robiono wykorzystując Potezy XXV. Jednym słowem praktycznie wszystko. Zbudowanie następcy Potezów XXV wiązało się ze sporymi zyskami dla wytwórni, dlatego też do prac nad opracowaniem następcy przystąpili zarówno przedstawiciele państwowego monopolisty czyli PZL, jak również pracownicy Podlaskiej Wytwórni Samolotów. W tym konkretnym przypadku, zadanie zaprojektowania nowego samolotu spadło na barki inżynierów Zbysława Ciołkosza i Antoniego Uszackiego, którzy zaprojektowali samolot PWS-19, który był rozwinięciem nigdy nie zrealizowanego projektu PWS-17M2, stworzonego w 1929 r. Samolot PWS-19 od samego początku miał być budowany w dwóch wersjach, rozpoznawczej A2, i bombowej noszącej oznaczenie PWS-19B2. W przeciwieństwie do używanych wcześniej samolotów Polacy postanowili zadbać o wprowadzenie kilku nowatorskich rozwiązań. Dobrym przykładem było zastosowanie wysuwanej płyty pancernej, umieszczonej za plecami obserwatora, warto także wspomnieć o wprowadzonym po raz pierwszy w samolocie produkowanym w Polsce, podwójnym usterzeniu kierunku, którego zastosowanie w naturalny sposób poprawiło pole ostrzału do tyłu. Warto także wspomnieć o zastosowaniu mocniejszych niż dotychczas silników Bristol Jupiter VIIF lub Hornet HT2. Decyzja o wprowadzeniu silnika Hornet HT2 była podyktowana sporymi problemami z silnikami Jupiter VIIF, które w tym czasie były wykorzystywane w prototypowych samolotach PZL P.7, które później zostały wprowadzone do służby w polskim lotnictwie myśliwskim. Na tym jednak nie koniec, bo płatowiec był dopracowany pod względem aerodynamicznym, czego nie można było powiedzieć o jego poprzednikach. W tych warunkach osiągi nowego samolotu były znacząco lepsze od poprzedników. W samolocie zastosowano także niespotykane wcześniej rozwiązanie, polegające na umieszczeniu ładunku bomb w dwóch rozmieszczonych w kadłuba komorach bombowych. Rozwiązanie to zostało wprowadzone dopiero w poprawionej wersji, której budowa rozpoczęła się w wytwórni wiosną 1932 r., po tym jak prototyp powrócił z testów w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa, gdzie dostarczono dwa egzemplarze. Pierwszy z nich był przewidziany do przeprowadzenia próby statycznej, drugi do prób w locie. Maszynę z silnikiem Hornet oblatano we wrześniu 1931 r., wówczas za sterami samolotu zasiadł Franciszek Rutkowski, który pełnił rolę pilota fabrycznego PWS. Wydał pozytywną opinię o samolocie, natomiast próby w IBTL wymusiły opracowanie nowej wersji.

A jeśli podoba się Państwu to co robię i chcecie zobaczyć więcej treści na kanale, zapraszam do stawiania mi wirtualnej kawy. Aby to zrobić wystarczy wejść w link i dokonać przelewu na wybraną przez siebie kwotę: https://buycoffee.to/balszoi

Zacznij wspierać ten kanał, a dostaniesz te bonusy:
   / @balszoi  

#samoloty #samolot #lotnictwo #airforce #aviation #polska #history #historia #pws #pzl