بدنسازی رزمی/ بدنسازی واقعی

بدنسازی رزمی واقعی، تمرین شلوغ نیست؛ طراحی سیستم است.
بدن یک رزمی‌کار برای «نمایش» تمرین نمی‌کند،
برای عملکرد تحت فشار، خستگی و ضربه ساخته می‌شود.
به همین دلیل، الگو گرفتن از بدنسازی کلاسیک یا هوازی افراطی،
در اکثر موارد به افت توان رزمی منجر می‌شود.
بدنسازی رزمی، افزایش حجم صرف یا سوزاندن کالری نیست؛
بلکه بهینه‌سازی همزمان سیستم عصبی، عضلانی و انرژی است.
خروجی تمرین رزمی باید سه ویژگی مشخص داشته باشد:
قدرت انفجاری، توان تکرارشونده، و حفظ کیفیت حرکت در شرایط خستگی.
در مبارزه واقعی، بدن به‌صورت هم‌زمان از سه سیستم انرژی استفاده می‌کند:
ATP-PC برای حرکات انفجاری کوتاه،
سیستم Glycolytic system برای تبادل‌های سنگین،
و سیستم Aerobic system برای ریکاوری بین راندها.
تمرینی که فقط یکی از این سیستم‌ها را هدف بگیرد،
بدن ناقص می‌سازد، نه رزمی‌کار کامل.
مشکل اصلی بسیاری از برنامه‌ها این است که یا
بدنساز می‌سازند،
یا دونده،
اما رزمی‌کار نه بدنساز است و نه ماراتن‌کار؛
او یک سیستم ترکیبی پیچیده است که باید هوشمندانه تمرین داده شود.
تمرین اصولی بدنسازی رزمی شامل:
فعال‌سازی عصبی هدفمند،
قدرت با تکرار کم و تمرکز بالا،
ترکیب وزنه و ضربه برای انتقال قدرت،
و اینتروال‌های کنترل‌شده برای مدیریت خستگی است،
نه شلوغ‌کاری، نه تقلید، نه تمرین‌های صرفاً نمایشی.
تمرین خوب ممکن است وایرال نشود،
اما بدن را می‌سازد.
تمرین نمایشی ممکن است دیده شود،
اما در مبارزه، بدن را خالی می‌کند.
بدنسازی رزمی واقعی یعنی:
علم + تجربه + منطق مبارزه
و مربی واقعی، کسی است که «سیستم طراحی می‌کند»،
نه کسی که تمرین کپی می‌کند
#بدنسازی_بوکس #بدنسازی_رزمی #mma #ورزش #ufc #تکنیک #بوکس #ufcgym #boxing