Çavuş köyünde harika bir köy düğünü

#ÇAVUŞKÖYÜ
#KÖYDÜĞÜNÜ
#HALAYHAVALARI
Çorum Sungurlu Çavuş Köyü
Çavuş Köyü, Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlı bir köydür. Çorum İlinin tarihi kayıtlarını incelediğimizde; Türklerin Anadolu'ya geldikleri yıllarda (1075 Selçuklu dönemi) Oğuz TÜRKMEN boyundan olan (Babai Türkmenleri) Oğuz boylarının, oymaklar halinde

Orta Anadolu'yu Bizans’ın elinden alan Danişment Beyliği, Çorum ve çevresini Türk boylarına açarak Anadolu’nun Türkleşmesine katkıda bulunmuştur. Bu bölgede Oğuz Türkleri yerleştikleri yerlere boylarının ve oymaklarının adlarını vermişlerdir. Kışın soğuğundan korunmak için önceleri daha uzak illere göçüp baharda tekrar dönerken, sonraları sürülerin çoğalması, nüfuslarının artması, göçebeliğin zorlaşması ile bazı aileler yaylaklara yakın yerlere yerleştiler. Arkadan diğer aileler gelirken, bir taraftan bazı aileler oymaktan ayrılıp daha batıya doğru göçlerini sürdürdüler. Bu hareket içindeki aileler geçen seneler içinde ölülerini buradaki mezarlara gömdüler.

Çavuş Köyü; Konar göçer olmalarının büyük bir kanıtı; özellikle yayla ve sulak yerlerdeki ekim alanlarından devamlı mezar taşları, lahitler çıktığı halde ev ya da buna benzer kalıntılarının çıkmamasıdır. Bu konar-göçer şeklindeki yaşam tarzı 14.yüzyıldan 17. yüzyıla kadar devam etmiştir. Yukarıda da bahsedildiği üzere, Oğuzların Begdili oymağından olan Çakıroğulları aşireti, köyümüze 5–6 km. mesafedeki eski Sungurlu-Çorum karayolu üzerinde bulunan "köyünderesi" mevkiine gelerek çadırlarını kurmuşlardır.

Köyün kuruluşu 1700'lü yıllara dayanmaktadır. Bir rivayete göre, eski Sungurlu-Çorum karayolu üzerinde bulunan köyün deresi mevkiine konar-göçer olarak ilk yerleşen ÇAKIROĞLU isminde sürü sahibi olan bir Türkmen’dir. Zamanla bu bölgeden memnun kalmayan Çakıroğlu kendisine yer arar. Ve şu andaki köyün güneydoğusunda bulunan ASMA denilen suyu çok tatlı bir pınar bulur ve oraya yerleşmeye karar verir. Köy o günden beri bu mevkiide yaşam mücadelesine devam etmektedir[1]. Arazi bakımından Sungurlu İlçesinin en büyük köylerinden birisidir.

Bilindiği kadarıyla, köyümüzün arazileri içerisinde bulunan çeşitli mevkilerde Hitit, Roma ve Bizans kalıntıları bulunmaktadır. Halen; Ortalıktepe, Kale, Kapukaya mevkilerinde bu dönemlere ait çanak çömlek kalıntılarına rastlanılmaktadır. Çento mevkiinde bulunan su kanalı ile kalenin su ihtiyacının karşılandığı ileri sürülmektedir. Kale diye tabir edilen mevki Kültür Bakanlığı tarafından sit alanı olarak belirlenmiştir.

Köyün ilginç tarihi özelliklerinden biri de değişik nedenlerle köyden ayrılan bazı sülalerin Çorum merkeze bağlı Sarimbey , Arpalık ve Çaltıcak köylerine yerleşerek yaşamlarını burada sürdürmeleridir. Bu durum göç edenler tarafından bilinmekte ancak Çavuş Köylülerince bilinmemektedir.


Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında pek fazla bilgi yoktur. Düğül aşı , hamur aşı, bulamaç ,katıklı aş(özellikle yazları),bulgur pilavı, Patetesli ya da etli köfte ,katmer , bazlama , hasıda belli başlı yemek ve yiyeceklerdendir. Ancak, köyün belli yerlerinde bulunan SOKU dediğimiz oyma taşlarda bulgur ve et'i birlikte ağaç tokmaklarla döverek yapılan çiğ köfteyi tandır sac'ında çok hafif pişirdimi tadına doyum olmaz. Hele birde tandırda pişirilen yufka ile kuru fasulye ve nohutun yanında bir baş kuru soğan oldumu başka bir şeye gerek yoktur sanırım. Köyümüzün kendi bağlarında yetiştirilen altın sarısı üzümlerden yapılan siyah pekmez, ekşi pekmez ve ağ pekmez'i de unutmamak gerek.

Köyün kız isteme geleneği klasik Anadolu köylerindeki gibidir. Kız ve oğlan eskiden köyün içindeki çeşmeden kızlar su taşırken ya da düğünlerde göz irtibatıyla aralarında oluşan ilgi olgunlaşır kız evine haber verilir , dünür gidilir. Eğer kız tarafı kabul ederse kısa süre içinde söz kesilir yakın akrabalar davet edilir şerbet içilir. Genellikle altı ay- bir yıl içinde düğün yapılır. Düğünleri neşelidir. Düğünler Perşembe günü öğleden sonra (damat evine dua ile bayrak asılır. Bayrağın sap kısmı kilitle dua okunarak bağlanır. Pazartesi günü yine dua ile kilit çözülür, bayrak indirilir.) başlar pazar günü sona erer. Bayrak dikilirken genellikle akrabaların katıldığı bayrak yemeği verilir. Bayrak asıldıktan sonra sonra resmi olarak düğün başlar. Düğün süresince hemen hiç kimse tarlaya çalışmaya gitmez. Düğünler önemli sosyal faaliyetlerden biridir. Bıkmadan usanmadan halay çekilir. Erkekler genellikle Ağırlama denen halayı usulune uygun (55-60 lı yıllarda Mırıshasan'ın oğlu Onbaşı Şevket Ersan, Cafarların Haydar(Karaseyfioğlu), Cafarhocanın Yusuf(Karaseyfioğlu), Şekirağanın Haydar(Uyanıker), 70-80'li yıllarda Hasankağan'ın (Hasan Kahya) Selvet(Servet)(Ersan). Topalların Abidin (Abidin Çataloğlu),Pösülerin Cemal(Cemal Didikoğlu)) ve Cafarların çöpmeminin oğlu Arap KARASEYFİOĞLU oyunun hakkını vererek oynayanlardan birkaçıdır. Kadınlar , kız ve erkek gençler genellikle düz halay denilen halayı çekerler.(Bütün insanlar düğünlere en yeni ve temiz elbiselerini giyerek giderler)