Wieczór Za Wystawą | Gotycki/Symfoniczny Metal | Mroczna Poezja

Ten utwór to muzyczna podróż w głąb melancholii, mitycznego mroku i ciężkich przemyśleń. Potężne, bogate brzmienie w stylu symfonicznego metalu z gotyckim zacięciem stanowi tło dla gęstej, symbolicznej poezji o przemijaniu, walce z losem i "elizejskich polach". Orkiestrowe aranżacje i operowy wokal budują tu monumentalny, mroczny klimat.

📜 Struktura utworu:
0:00 - Intro
0:28 - Wieczór za wystawą
3:58 - Outro

📜 "Wieczór za wystawą"

Historia ta swój bieg zaczęła owego mrocznego dnia
Gdy niebo złowieszczo ziało zielenią zbroczoną gwiazdami
Ta przepaść stała się przeznaczeniem ponad wolnością
A Enty zamarły w strachu przed mroźną etiudą śniegu

Spójrz, cóż ten wzniosły czas tak nagle przestał trwać prężnie
Przeminął jak sen chmur i łez o krwawą pomstę za rękę
Ta pieśń niesie imię twe na barkach swego zapomnienia
A cisza zabita wersem agonii monotonii nabiera

Tyś była jedną spośród driad leśnych, oddałem ci się
Pełniąc fundament uśmiechu królestwa zagonu Hadesu
Szeregi te niezastąpione wezwane przybędą ku tobie
Gdy Wiosna w zastępie idei przybywa, a marzec za pas

Spacer po marchii alei upomnianych krwią cenzury
Splendorem istnienia w czerni miłości wspomnienia
W czerni miłości... wspomnienia!

Tyś była jedną spośród driad leśnych, oddałem ci się
Pełniąc fundament uśmiechu królestwa zagonu Hadesu
Szeregi te niezastąpione wezwane przybędą ku tobie
Gdy Wiosna w zastępie idei przybywa, a marzec za pas

Podzielony gram dzisiaj ze śmiercią w kobiecego pokera
Winszuję głupocie ku wschodowi elizejskich pól Elizejskich pól...

💬 Jeśli ten mroczny klimat rezonuje z Tobą, zostaw ślad w komentarzu. Jak interpretujesz metafory o Entach i Hadesie?

🔔 Subskrybuj kanał, by nie przegapić kolejnych odsłon z mrocznej strony mojej twórczości.

#muzyka #ai #mrocznapoezja #poezjaśpiewana #darkwave #gothicmetal
#atmosphericmetal #symphonicmetal #poezjaśpiewana