treinongeluk schalkwijk 1917 movie

Op 7 juni 2017precies honderd jaar geleden ontspoort tussen de stations van Schalkwijk en Houten een trein. Eén van de passagiers is Koningin Wilhelmina. De ontsporing leidt tot ophef in Nederland. Op diverse plaatsen in het land worden registers geopend, waar de bevolking haar steun aan de koningin kan betuigen.
Het is deze 7e juni 1917 een hete broeierige donderdagmiddag. Stationschef Scholten is samen met zijn telegrafist Swanink aanwezig op het Houtens station. Alles gaat zoals elke dag het gaat. Station Schalkwijk meldt dat de trein is gepasseerd en Scholten geeft ‘kloksein’ aan station Lunetten. Alle overwegwachters tussen Houten en Lunetten krijgen hiermee signaal dat de overweg moet worden gesloten. Telefoon Maar de trein bereikt station Houten niet. Niet veel later gaat de telefoon op station Houten. Het is de overwegwachter aan de Loerikseweg (tegenwoordig Vijfwalbrug). Die meldt dat er een stofwolk is te zien richting Schalkwijk en dat de telegraafdraden slingeren. Scholten kijkt op het perron richting Schalkwijk en ziet de stofwolk ook. Daarna belt de stationschef van Utrecht-Centraal. Die wil weten waarom Scholten niet heeft gemeld dat de trein is gepasseerd. Scholten legt uit over de stofwolk en in Utrecht wordt direct een hulptrein klaargezet. Beiden weten genoeg. Stationschef Scholten laat een goederentrein uit Utrecht stoppen en reist naar de plaats van het ongeluk. Zijn nieuwsgierige collega Swanink (telegrafist) is ondertussen op de fiets gestapt richting de rampplaats. Halverwege ontmoet Swanink een goederencontroleur die in de trein zat en naar Houten loopt om hulp te halen. Swanink fietst snel terug en 24 minuten na het ongeluk telegrafeert hij om hulp richting Utrecht-CS.
Rampplek Op de plek van het ongeluk is het een grote ravage. De 300 meter lange trein is ter hoogte van de Poeldijk (Waar nu firma Beelen zit) ontspoord. Er zijn 11 gewonden en zo’n 150 passagiers lopen rond. Koningin Wilhelmina is o.a. bezig met de verzorging van de gewonden. De stationschef kan niet veel doen. Na een half uur vertrekt de koningin met een deel van de passagiers vertrekt in de eerste wagons van de trein. Deze waren niet ontspoord. In de goederentrein waar Scholten mee kwam aangereden, nemen de overige passagiers plaats. Op het station van Houten wordt de locomotief gerangeerd voor een reis naar Utrecht. Crisiscentrum Vanaf dat moment vormt station Houten een crisiscentrum. Diverse telegrammen worden verstuurd en het treinverkeer wordt zo goed als kwaad geregeld. Een hoogzwangere vrouw wordt in Houten opgevangen en met de auto naar een kliniek in Utrecht vervoerd. In het najaar van 1917 onderzoekt een commissie het ongeval. Ondanks dat er geen keihard bewijs is gevonden, wordt gedacht dat door de warmte ‘het spoor is gaan kruipen’. De rails in de bocht was te breed geworden voor de assen van de wagons, waarna deze doorzakten en de dwarsliggers versplinterden. Veel details over dit ongeluk zijn te vinden op een speciale website http://spoorwegongeluk.oudhouten.nl