Ένα όμορφο αμάξι με δυό άλογα - A lovely carriage with two horses

Ένα όμορφο αμάξι με δυό άλογα - A lovely carriage with two horses

Καλωσορίσατε στις “Μουσικές Θύμησες”!
Ταξιδέψτε μαζί μου πίσω στο 1975 όταν πρωτοκυκλοφόρησε αυτό το υπέροχο τραγούδι. Την μουσική έγραψε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και τους στίχους ο Κώστας Βίρβος και το πρώτο-ερμήνευσε ο ίδιος ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης!
…και τώρα …σειρά μου…😊
«Ένα όμορφο αμάξι με δυό άλογα» ένα συγκινητικό και εμβληματικό ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Είναι μία όμορφη περιγραφή του «τελευταίου ταξιδιού» προς τον άλλο κόσμο.
Πιο πολλά λόγια είναι περιττά!
Απλά ακούστε τους στίχους και τραγουδήστε μαζί μου!
Ελπίζω να σας συγκινήσει και η δική μου ερμηνεία!
❤️❤️❤️

Welcome to “Musical Memories”!
Travel with me back to 1975 when this wonderful song was first released. The music was written by Grigoris Bithikotsis and the lyrics by Kostas Virvos and it was first performed by Grigoris Bithikotsis himself!
…and now …my turn…😊
“A beautiful carriage with two horses” is a moving and emblematic Greek folk song.
It is a beautiful description of the “last journey” to the other world.
More words are unnecessary!
Just listen to the lyrics and sing along with me!
I hope my rendition moves you too!
❤️❤️❤️


Στίχοι

Ένα όμορφο αμάξι με δυό άλογα,
να μου φέρετε τα μάτια μου σαν κλείσω,
τον ντουνιά με τα στραβά και τα παράλογα,
καβαλλάρης μια φορά να σεργιανίσω.

Το ένα τ' άλογο να είναι άσπρο,
όπως τα όνειρα που έκανα παιδί,
το άλλο άλογο να είναι μαύρο,
σαν την πικρή μου την κατάμαυρη ζωή.

Να χτυπώ το καμουτσίκι μου το άπονο,
σαν της μοίρας μου τ' αβάσταχτα χαστούκια,
και ν' ακούγεται τη νύχτα σαν παράπονο,
σαν πεννιά λυπητερή από μπουζούκια.

Το ένα τ' άλογο να είναι άσπρο,
όπως τα όνειρα που έκανα παιδί,
το άλλο άλογο να είναι μαύρο,
σαν την πικρή μου την κατάμαυρη ζωή.

Το ένα τ' άλογο να είναι άσπρο,
όπως τα όνειρα που έκανα παιδί,
το άλλο άλογο να είναι μαύρο,
σαν την πικρή μου την κατάμαυρη ζωή.


Lyrics

A lovely carriage with two horses bright,
bring when my eyes are closed to me that night,
through this mad world with all its wrong and madness,
once as a rider let me roam in gladness.

And let the first horse be white,
like the dreams I dreamed when I was a child,
and let the other horse be black,
like my bitter life, the darkest and wild.

I will crack my whip, so harsh and unforgiving,
like the cruelest blows my fate has been giving,
in the night let it sound as if in sorrow,
like bouzouki strings with no hope tomorrow.

And let the first horse be white,
like the dreams I dreamed when I was a child,
and let the other horse be black,
like my bitter life, the darkest and wild.

And let the first horse be white,
like the dreams I dreamed when I was a child,
and let the other horse be black,
like my bitter life, the darkest and wild.