Γιατί οι Σοβιετικοί Στρατιώτες Ήταν η Πιο Τρομακτική Δύναμη για τους Ναζί;

Στο ανατολικό μέτωπο, οι Ναζί ανακάλυψαν ότι ο Κόκκινος Στρατός δεν ήταν η ανοργάνωτη μάζα που παρουσίαζε η προπαγάνδα, αλλά ένας αδυσώπητος εχθρός. Ο Σοβιετικός στρατιώτης απέκτησε γρήγορα τη φήμη του ακατάβλητου, ικανού να αντέξει την πείνα, το κρύο και τις μαζικές απώλειες χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει τη μάχη. Για τη Βέρμαχτ, κάθε σύγκρουση με τους «Ίβαν» μετατρεπόταν σε εφιάλτη· δεν είχε σημασία πόσοι σκοτώνονταν — πάντα εμφανίζονταν περισσότεροι, έτοιμοι να πολεμήσουν μέχρι την τελευταία τους ανάσα.

Η αγριότητα που επέδειξαν σε μάχες όπως της Μόσχας, του Κουρσκ και ιδιαίτερα του Στάλινγκραντ άφησε ανεξίτηλο ψυχολογικό αποτύπωμα στους Γερμανούς. Εκεί ανακάλυψαν ότι οι Σοβιετικοί μπορούσαν να πολεμούν χωρίς ύπνο, χωρίς τροφή και με ελάχιστα μέσα, μετατρέποντας ερείπια και χαρακώματα σε οχυρά. Η μάχη σώμα με σώμα, οι ενέδρες και η απεριόριστη αντοχή τους μετέτρεψαν τον Σοβιετικό στρατιώτη σε σχεδόν μυθική φιγούρα, σε μια δύναμη της φύσης που δεν μπορούσε να σταματήσει.

Ο φόβος δεν βασιζόταν μόνο στη στρατιωτική τους ικανότητα, αλλά και στην ιδεολογική τους πεποίθηση και την επιθυμία εκδίκησης για τις θηριωδίες των Ναζί στη σοβιετική γη. Οι γυναίκες-μαχήτριες, οι παρτιζάνοι στα μετόπισθεν και τα ατελείωτα κύματα ενισχύσεων πολλαπλασίαζαν αυτόν τον τρόμο. Για τους Ναζί, ο Κόκκινος Στρατός δεν ήταν απλώς ένας ακόμα στρατός· ήταν το σύμβολο της απόλυτης αντίστασης, ο εχθρός που ενσάρκωνε την αναπόφευκτη ήττα του Τρίτου Ράιχ.