यहाँ

हेल्लो नमस्ते सबैजनालाई यो गीत लेख्नेको अर्थ चाहिँ मेरो उद्देश्य के हो भने चाहिँ खासै यो गीतको बारेमा भन्नुपर्ने केही छैन। तपाईँले यो गीत राम्रो सुन्यो भने बुझिहाल्छ विशेषगरी हाम्रो गुरुजी अहिले हामीले दर्शन गर्न नपाएको धेरै वर्ष भयो। कारण किन हो भने छोटकरीमा भन्नुपर्दा यो सबै पोलिटिक्सले गर्दा त्यसैगरी हाम्रो मान्छेहरुले गर्दा नै यस्तो भएको जस्तो लाग्छ मलाई धेरै कुराहरू छन् भित्रभित्र तर पनि म भन्न चाहन्न धेरै धेरै धन्यवाद।

Hello everyone, what is the purpose of writing this song? There is nothing much to say about this song. If you listen to this song well, you will understand, especially since it has been many years since we have been able to see our Guruji. The reason is, in short, it seems that all this is due to politics and our people. I have many things inside, but I don't want to say them. Thank you very much.
Lyric writer myself karma gyatso #himalayanmonksrodies
Music vocalist generate by Suno Ai thank you Suno Ai
Just it’s fun and entertaining


(Lyric)

मेरो एउटा सपना थियो अफ्नो सिंह सहामा आएर राज गर्न पाउस भनेर मेरो गुरुले
तर के गर्नु बाटोइ बाटोमा जाली नै जालीले छेकिरहेछ यो जालरहरुले ।
यो मेरो गुरुको सपना, यो मेरो गुरुको द्वार,
सत्यको सिंहासनमा बसी फेरि गर्ने उज्यालो संसार।
तर बाटोमा जाली–जाली, चाल नै चाल,
मान्छे भन्दछन् साथी—तर भित्रै भरेका धोकाको हाल।
मेरो सपना थियो—गुरुले बनिदिन “सिंह–साहा राजा”,
सत्यको मुकुट, धर्मको मार्ग, यही त थियो माझा।
तर बाटो–बाटोमा स्यालहरूको politics ले थिच्यो,
जालीका जालले मनको आकाश पुरै किच्यो।
कसलाई भनूँ यो पीडा—किनकि सुनिदिन कोही छैन,
दया–माया बोकेर हिँड्दा, फाइदा उठाउने धेरै छन्।
गुरुको पनि सपना थियो होला—शान्तिको सिंहासन,
धर्मका तरङ्गले भरिने देश–देश–कोने–कोने संसार।
तर सपनाहरू भंग भए, विपनाको भारीले,
जिन्दगीले खेलेको खेल—कहिलेकाहीँ कडा हुन्छ भारीले।
म सोच्थेँ—कहिले उठ्ला हाम्रो सपनाको राज?
तर मान्छेको धूर्तता—त्यो तैँ भइदिन्छ आज–भोलि माझ।

मेरो एउटा सपना थियो अफ्नो सिंह सहामा आएर राज गर्न पाउस भनेर मेरो गुरुले ।
तर के गर्नु बाटोइ बाटोमा जाली नै जालीले छेकिरहेछ यो जालरहरुले ।

यो मेरो गुरुको सपना, यो मेरो गुरुको द्वार,
सत्यको सिंहासनमा बसी फेरि गर्ने उज्यालो संसार।
तर बाटोमा जाली–जाली, चाल नै चाल,
मान्छे भन्दछन् साथी—तर भित्रै भरेका धोकाको हाल।
आँसुका नदी बगाएँ, रुँदै–रुँदै समय सुक्यो,
सुकिसके आँसु—तर मनको पीडा कहाँ बुझ्यो?
मकुराको जाली देखिन्छ—मान्छेको जाली अचम्म,
बाहिर हाँसो देखाउँछन्, भित्र छैन कुनै करुणा, सब झगडाम्म।
यो संसारको जङ्गलमा सिंह बन्न सजिलो छैन,
हजारौँ स्यालसँग भिड्दा—सत्य जोगाउनु नै कठिन छ हैन?
गुरुको क्रोधभित्र पनि प्रेमकै नदी बग्दछ,
रिसभित्र पनि दया—त्यही त गुरु धर्मले भन्छ।
तर स्याल–राजाहरूको मनमा घमण्डको पहाड,
क्रोधको आँधी—त्यहीँ त संसारको बर्बादीको आधार।
भन्छन्—धर्मले जित्छ, तर battlefield एकदम real,
यहाँ सत्य कमजोर, झूट चल्छ fast जस्तै reel।
यो मेरा गुरुको सपना—तर पूरा कसरी होस्?
दुःखको जंगल छेउमा उभिएको सत्य–रोशनी कहाँ पो छ?
तर म अडिग छु—गुरुको पथ त कहिल्यै हराउँदैन,
Hip-hop मा भन्छु आज—धर्मको आगो कहिल्यै निभाउँदैन।

मेरो एउटा सपना थियो अफ्नो सिंह सहामा आएर राज गर्न पाउस भनेर मेरो गुरुले ।
तर के गर्नु बाटोइ बाटोमा जाली नै जालीले छेकिरहेछ यो जालरहरुले ।