GRZECH A CIERPIENIE JEZUSA – ks. Grzegorz Śniadoch IBP – 11 marca 2018 r.

Kazanie na IV Niedzielę Wielkiego Postu – ks. Grzegorz Śniadoch IBP – 11 marca 2018 r.

GRZECH A CIERPIENIE JEZUSA.


"Ochotnego dawcę miłuje Bóg..." 2 Kor 9, 7

Jeżeli odsłuchali Państwo nagranie i chcieliby Państwo wesprzeć finansowo Duszpasterstwo Tradycji Katolickiej w Białymstoku oraz nasz rozwój w internecie (m.in. modernizacja strony WWW, zakup profesjonalnego sprzętu do transmisji on-line Mszy Świętych, rekolekcji, wykładów itp.) możecie Państwo wpłacić dowolną dobrowolną ofiarę na nasze konto w serwisie PayPal.

https://www.paypal.com/myaccount/tran...

1. Zaloguj się na swoje konto w serwisie PayPal.
2. Wprowadź adres e-mail Duszpasterstwa:
nagrania@tradycjakatolicka.pl
3. Wprowadź dowolną kwotę przekazywanej dobrowolnej ofiary.
4. Napisz uwagę:
Na cele kultu religijnego - NAGRANIA.
5. Wybierz źródło przelewu (karta płatnicza; konto PayPal).
6. Zaakceptuj płatność.

Za wszelkie wpłaty serdeczne Bóg zapłać!


LEKCJA:
List św. Pawła do Galatów
Ga 4,22-31
Bracia: Napisane jest, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej. Lecz ten, który był z niewolnicy, według ciała się narodził, a który z wolnej, dzięki obietnicy. A jest to powiedziane przez alegorię:
Są bowiem dwa przymierza. Jedno z góry Synaj, rodzące niewolę: i to wyobraża Agar. Bo Synaj jest górą w Arabii i ma łączność z teraźniejszym Jeruzalem, będącym w niewoli z synami swymi. Ale Jeruzalem górne wolne jest i ono jest matką naszą. Napisane jest bowiem: Wesel się niepłodna, która nie rodzisz, wołaj i wykrzykuj, która nie znasz bólu rodzenia, bo daleko więcej dzieci u tej, która była opuszczona, niż u tej, która ma męża.
A my bracia, na wzór Izaaka jesteśmy synami obietnicy. Ale jak wtedy ten, który się urodził według ciała, prześladował tego, który był według ducha, tak i teraz. Cóż bowiem powiada Pismo: Wyrzuć niewolnicę i syna jej, bo nie będzie dziedzicem syn niewolnicy z synem wolnej. Przeto, bracia, nie jesteśmy synami niewolnicy, ale wolnej. Którą to wolnością Chrystus nas obdarował.

EWANGELIA:
Wg św. Jana
J 6,1-15
Onego czasu: Oddalił się Jezus za Morze Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. I szła za nim rzesza wielka, bo widzieli cuda, które czynił nad chorymi. Wszedł tedy Jezus na górę i usiadł tam z uczniami swymi. A zbliżała się Pascha, dzień święty żydowski.
I gdy Jezus wzniósł oczy i ujrzał, że wielka rzesza idzie ku Niemu, rzekł do Filipa: «Skąd kupimy chleba, żeby ci posilić się mogli?» A mówił to doświadczając go, bo sam wiedział, co miał uczynić. Odpowiedział Mu Filip: «Za dwieście denarów nie starczy dla nich chleba, by każdy z nich choć trochę otrzymał». Rzekł mu jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra: «Jest tu jedno pacholę, które ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, ale cóż to jest na tak wielu?» Rzekł tedy Jezus: «Każcie ludziom usiąść».
A było dużo trawy na onym miejscu. I tak usiadło mężczyzn około pięciu tysięcy. Wziął tedy Jezus chleby i dzięki uczyniwszy rozdał siedzącym; podobnie i z ryb, ile chcieli. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów swoich: «Zbierzcie pozostałe ułomki, aby się nie zmarnowały». Zebrali tedy i z pięciu chlebów jęczmiennych napełnili dwanaście koszów ułomkami, pozostałymi po tych, którzy jedli.
A ludzie owi, widząc cud, który uczynił Jezus, mówili: «Prawdziwie jest to prorok, który miał przyjść na świat». A Jezus poznawszy, że zamierzali przyjść, aby Go porwać i uczynić królem, oddalił się znowu sam jeden na górę.


Duszpasterstwo Tradycji Katolickiej w Białymstoku
http://bialystok.tradycjakatolicka.pl/