II wojna światowa: U-333 i kulisy drugiego niesamowitego patrolu u wschodnich wybrzeży USA w 1942 r.

Jeżeli podobają Ci się moje materiały, to jeśli chcesz, możesz postawić mi wirtualną kawę: https://buycoffee.to/nieznaneoblicza Dziękuję.
Link do mojej autorskiej książki "Bitwa o Atlantyk. Wojenna epopeja z lat 1939-1945":
https://www.legimi.pl/ebook-bitwa-o-a...
Link do mojej autorskiej książki "U-Booty. Niesamowite misje II wojny światowej": https://www.legimi.pl/ebook-u-booty-n...
Darmowy fragment książki "U-Booty. Niesamowite misje II wojny światowej": https://drive.google.com/file/d/16efP...
Zdobądź ciekawe dodatkowe bonusy!!! Jeżeli podobał Ci się odcinek możesz wesprzeć rozwój kanału poprzez serwis Patronite.pl i tym samym otrzymać ekstra dodatki: https://patronite.pl/Nieznane.oblicza
Możesz również w ramach wdzięczności za przygotowany materiał postawić symboliczną kawę, klikając w ten link: https://buycoffee.to/nieznaneoblicza
Za wszelkie wsparcie z góry serdecznie dziękuję.
Wiosną 1942 roku dowódca niemieckiego okrętu podwodnego U-333, kapitanleutnant Peter-Erich Cremer przygotowywał się do przeprowadzenia swojego kolejnego patrolu bojowego, którego celem miało być zwalczanie amerykańskiej floty handlowej …
Cremer nie mógł jeszcze wówczas wiedzieć tego, że patrol ten miał okazać się pod wieloma względami wyjątkowy, a podczas jego trwania dalsze życie całej załogi U-333 miało stać wielokrotnie pod znakiem zapytania…
Witam państwa w kolejnym odcinku Nieznanych obliczy II wojny światowej i zapraszam do wysłuchania materiału przedstawiającego kulisy niezwykłego drugiego patrolu bojowego załogi U-333 w obszarze nieopodal wschodnich wybrzeży Stanów Zjednoczonych.

Po niezbyt udanym pierwszym patrolu bojowym przeprowadzonym w styczniu 1942 roku na wodach północnoatlantyckich nieopodal wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej, w którym dowódca U-333, Peter-Erich Cremer omyłkowo storpedował niemiecki łamacz blokady „Spreewald”, pod koniec marca 1942 roku miał on po raz drugi wyruszyć w odległy rejs ku wschodnim wybrzeżom Stanów Zjednoczonych, by tam już na miejscu zwalczać ich flotę handlową w ramach realizacji operacji „Paukenschlag”…
Na patrol ten załoga U-333 wypłynęła z bazy we francuskim La Pallice 30 marca 1942 roku, jednak już po zaledwie czterech dniach rejsu napotkała ona na pierwsze, czyhające w przestrzeni powietrznej niebezpieczeństwo… U-Boot został niespodziewanie zaatakowany przez załogę brytyjskiego bombowca, a tak tamte chwile wspominał jego dowódca Cremer:
„Byłem w jak najlepszej formie, wachta na pomoście czuwała ze wzorową uwagą. Widoczność była dobra, na niebie wisiały pojedyncze obłoki. I z jednego z nich niespodziewanie wypadł samolot, który leciał prosto na nas.
Alarm!
Odpowietrzniki balastów otwarte. U-333 z bulgotem nabiera wody. Na powierzchni pozostał jednak wir wskazujący miejsce, gdzie się zanurzyliśmy. Nie minęła nawet minuta, podczas której zdążyliśmy zejść na głębokość zaledwie 30 metrów, gdy rozległ się podwójny plusk, a chwilę potem z ogłuszającym hukiem eksplodowały dwie lotnicze bomby głębinowe. Uderzenie wywołanej eksplozją zmiany ciśnienia wody zrzuciło wszystkich na ziemię. Z łoskotem posypały się poutykane w każdym zakamarku skrzynie i pudła, posypało się szkło z rozbitych żarówek – zgasło światło, a automatyczne bezpieczniki wysiadły. Rozleciał się zainstalowany na ścianie centrali żyrokompas, a co gorsza, rozszczelniły się pokrywy i zawory zbiorników balastowych – z szerokiego na trzy palce pęknięcia trysnął strumień oleju napędowego. Stery głębokości i kierunku przestały działać, jednak okręt zatrzymał się na głębokości 80 metrów i dał się sterować ręcznie”.