Nefis mertebeleri ve bir de bu mertebelerin renkleri varmış. Bunlar hakkında bilgi verir misiniz?

Daha fazlası için: https://www.diyartv.com.tr/
http://www.soruvesorunlar.com

SORU :
Nefis mertebeleri hakkında ve bir de bunların renkleri varmış. Bunlar hakkında da bilgi verir misiniz?
CEVAP :
Bunların renklerini bilmek doğru değildir sanki. Doğru değilmiş gibi görünüyor , çünkü insan öyle zannediyor sanki. Mesala bazen bu manevî yolculuk ; nefis tezkiyesi, terbiyesi yolunda bazen kul yukarı çıkar. Bakıyorsun ki; Allah'tan razı olmuş bir hâl almıştır. Bu durumda onun rengini görecek . Bazen bakıyorsun en aşağı inmiş, emmarededir. Bu durumda en aşağının rengini görür. " Emmaredeyim" demesi de yanlıştır , "Raziyedeyim, Merziyedeyim" demesi de yanlıştır. Çünkü; inip- çıkmıştır. Bu nefsin makamının onda makam olabilmesi için onun orda sürekli durması gerekir.

Hâl, gelip geçicidir. Hâl, sürekli olunca o onda makam olur. Mesala en alttaki nefsin rengi mavi renktir. En üstteki nefsin rengi beyaz ve siyahtır. İkiside olabilir. Bembeyaz da olsa olur, simsiyah da olsa yine olur. Bir de aradaki renkler vardır. Seyir bu iki renk arasında gidip gelir.

Şöyle anlamak gerekiyor;

Nefis bir tanedir. Onun aldığı farklı hâller vardır. Eğer bir hâl onda sürekli ise o onda makam olmuştur. Yani biri Allah ile, Allah'ın zikri ile mutmain olmuşsa ,"şeref olarak Rabbim bana yeter , Allah'ın bana Rabb oluşu yeter" dediyse, o mutmaindir. Allah ile mutmain olmuştur. "Nimet olarak benim Allah'a kul oluşum yeter. Allah'a kul oluyorum ya, abd oluyorum ya, ibadet yapıyorum ya, Rabbimin rızasında koşuyorum ya, bu bana nimet olarak yeter" diyorsa, o Allah ile mutmain olmuştur, itminan mertebesindedir. Nefsin mertebelerini böyle anlamak gerekiyor. Bütünüyle Allah'tan razıdır , Allah kendisine nasıl bir muamelede bulunursa bulunsun o Allah'tan razıdır. Bu da Raziye makamıdır. O Allah'tan razı olunca, Allah da ondan razı olur.

Ama bir de arada bir böyle gelip- gitme vardır. Bir hata işliyor, bir yanlış yapıyor, bir günaha düşüyor tevbe ediyor, düşüyor, kalkıyor tevbe ediyor, bir daha düşüyor tevbe ediyor bu da Levvame hâlidir. Kendini levm ediyor sürekli. " Yanlış yaptım, yanlış yapmamam gerekir " diyor.
Ne olursa olsun kulun sürekli Rabbine koşması, firar etmesi gerekir. Rabbine koştukça, firar ettikçe kendi nefsinden uzaklaşır, kendi hakikatine yaklaşır. Allah'ın kendisine nefhettiği hakikate yaklaşır, kendi kendine yaklaşır. Ne zaman kendini bildi, kendini buldu işte hakikate erdi. O zaman o Rabbinden razı, Rabbi de ondan razıdır. O bütünüyle Rabbine abd olmuş, aşık olmuş , aşk olmuştur artık.

Evet. Bu yolculuğu böyle anlamak gerekir. Nefsin mertebelerini ya da renklerini bilmek gerekmiyor. İki bölümden anlamak gerekiyor; itminandan önce, itminandan sonra. İtminandan önce tehlikededir . Yanlış yapıyor, düşüyor, kalkıyor , şeytanın verdiği vesveseye kapılıyor , şeytan bu arada vesveseler veriyor, şüpheler veriyor onlarla uğraştırıyor. Ama itminandan sonra velayet makamıdır. Allah ile mutmain olunca o artık velidir.

"Kalpler ancak Allah'ın zikriyle mutmain olur." Allah'ı zikretmeyle mutmain olduysa, secde etmeyle mutmain olduysa , Rabbim Allah'tır deyip mutmain olduysa , Allah'ın vahyini dinleyip mutmain olduysa , Allah için güzellik yapınca, birşeyler yapınca kalbi mutmain olduysa bu itminan mertebesindeki Velidir. Ondan sonrası zaten Raziye makamıdır, Allah' tan razı olma makamı, Allah'ın kulundan razı olduğu makam Marziye , ondan sonrası Kâmile (Safiye) makamı, mertebesidir ki; o artık saf, Allah'ın kendisine nefhettiği ruh olmuştur. O artık Kâmil insan, hazreti insan olmuştur. Bu yolculuk nefes alıp verdikçe devam eder, etmelidir . Son nefese kadar devam eder, kemâlat devam eder, manevî olarak büyümek devam eder. Allah'a yakınlık devam eder. Ondan sonra Allah ona perdeyi aralayıp sırlar ihsan eder, ikrâm eder. Nimetler ikrâm eder.
Pir Muhammed Hüseyin (R.A)

NEFSİN MERTEBELERİNE VERİLEN İSİMLER
Nefsi emmare
Nefsi levvame
Nefsi Mülhime
Nefsi Mutmainne
Nefsi Raziye
Nefsi Marziyye
Nefsi Kamile