Onun sevgilisi olan aktrisa kim idi? – O, hansı fikrinin ölümündən sonra yayılmasını istəmişdi?

#trend #1000production #puadpoladov

Həm teatrdan, həm də həyatdan adını, şuxluğunu qorruyaraq əsl kişi kimi gedən bir adamdan danışacağıq. Biri var idi, haqsızlıqlara dözməyib səsi batan, xərçəngə məğlub olsa da, nahaqqa sona qədər sinə gərən Fuad Poladov....

Fuad Poladov 1948-ci il may ayının 24-də Bakıda, Sovetski məhəlləsində - müəllim ailəsində anadan olub. 132 saylı orta məktəbi bitirib. O, Cəfər Cabbarlı adına "Azərbaycanfilm" kinostudiyasında Ədil İsgəndərovun aktyorluq kursunu bitirib. 1967–1972-ci illərdə Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunun dram və kino aktyorluğu fakültəsində təhsil alıb.

Aktyorun özünün dediyinə görə çox şuluq, ipə-sapa yatmayan uşaq olub. Tez-tez dərs buraxıb, müəllimlərə mane olub. Atası həddindən artıq ciddi, zəhmli adam olduğundan şuluq hallar olanda onu məktəbə dayısı aparırmış.

Anası Hənifə ibtidai sinif müəlliməsi, atası Ağarəhim Poladov isə kimya-biologiya müəllimi olub. Atası müəllimliklə yanaşı məktəb direktoru, maarif şöbə müdiri olub. Fuad Poladov əvvəllər atası işlədiyi məktəbdə oxuyub, lakin, sonradan o məktəbdən xaric olunub 132 nömrəli məktəbə keçirilib. Fuad məktəbdən xaric olunanda atası bu məsələyə qəti şəkildə qarışmayıb. Beləliklə, balaca Fuad bəlkə də, Azərbaycanda bir ilkə imza atıb, öz atasının rəhbərlik etdiyi məktəbdən qovulub.
Ailəsi onun aktyor olmasına qətiyyən razı olmayıblar. Atası onu həkim, anası isə hüquqşünas görmək istəyib. Doqquzuncu sinifdə oxuyanda ilk dəfə “İstintaq davam edir” filminə çəkilir.

1969-cu il noyabrın 29-dan 1989-cu ilə qədər Akademik Milli Dram Teatrının truppasında çalışıb. 1989-cu ildən Səməd Vurğun adına Azərbaycan Dövlət Rus Dram Teatrının aktyoru olub.
On altı yaşı olanda Fuad Poladov bir gün evə gəlir, görür ki, atası onun filmlərdən olan şəkillərinin hamısını cırıb. Sən demə həmin ərəfədə Fuad Poladov yanındakı qıza söz atan oğlanla dalaşdığı üçün polisə düşüb. Bundan sonra polislər onun yaşadığı evə gəlib. Polislər gedəndən sonra isə Poladovun atası əsəbindən onun şəkillərini cırıb.
Azdramada “Təhminə və Zaur” hazırlananda Fuad poladov Zaur, Amaliya Pənahova isə Təhminə roluna təsdiq olunur. Lakin, hər iki aktyor bir-biri ilə küsülü olurlar. Kişi olaraq məsələni öz üzərinə götürən aktyor Amaliya xanımla danışıb, onunla barışır və rollarını ifa edirlər. “Təhminə və Zaur” tamaşası teatr tarixinin ən uğurlu tamaşalarından birinə çevrilib.

Aktyor hərbi xidmətini Azərbaycanda çəkib. Həmin ərəfədə Heydər Əliyev teatra gəlir. Teatrda partkom olan İsmayıl Dağıstanlı Heydər Əliyevə deyir ki, Fuadı əsgər aparmaq istəyirlər, repertuarın da az qala yarısı onun çiyinlərindədir. Heydər Əliyev mədəniyyət şöbəsinin müdiri olan Azad Şərifova bircə kəlmə ilə göstəriş verib deyir ki, bu məsələni həll elə. Aktyoru Bakıda saxlayırlar. O, gündüzlər hərbi hissədə olur, axşamlar isə gəlib tamaşalarında çıxış edir. Ancaq bu da uzun çəkmir, bir müddət sonra aktyor bir rus serjant ilə dalaşır. Bu hadisədən sonra başını qırxdırıb Sumqayıta göndərirlər, tamaşalara da buraxmırlar. Ümumilikdə əsgərliyi 7-8 ay çəkir.
Deyilənlərə görə aktyor hər dəfə premyera günü otağına gələndə stolunun üstündə gül görürmüş. Kostyumerdən içəri kimin girdiyini soruşsa da, ona cavab vermirlərmiş. Amma kostyumer bir dəfə ağzından qaçırır ki, sən demə otağa gül qoyan qadın aktrisa Sofa Bəsirzadə olub.

35 yaşı olanda atası şəkərdən dünyasını dəyişir. Həmin axşam Fuad Poladovun tamaşası olub və aktyor atasını dəfn edib məzarlıqdan səhnəyə gəlib, tamaşanın təxirə salınıb tamaşaçının geri qaytarılmasına razı olmayıb.
Həmkarı, aktrisa Vəfa Fətullayeva ilə sevgisi əfsanəyə çevrilib. Lakin onlar qovuşa bilməyiblər. Ətrafdakılar buna səbəb kimi Vəfa Fətullayevanın anası, Hökumə Qurbanovanın izdivaca mane olmasını göstəriblər. Fuad Poladov ömrünün sonuna kimi bu sevgi haqqında bir kəlmə də danışmayıb.

Bu gedişdən sonra aktyorun səsi batıb. Daha sonra səhhəti kəskin şəkildə pisləşib. Bir müddət sonra isə həkimlər aktyorda xərçəng xəstəliyi aşkar ediblər. Aktyor son müsahibələrinin birində bu barədə deyir: “Görünür, əsəbiləşmək, səsimin düzgün müalicə olunmaması gətirib ağciyərlə bağlı problemə çıxardı. İnsan həmişə xəstəliyinin səbəbini, kökünü axtarır. Mən də indi səbəbini axtarıram ki, səsim necə oldu? Bəlkə də bu təsadüf imiş? Əsəbiləşməsəm də, olmalı imiş? Amma mən onunla bağlayıram. Mən heç vaxt belə hala düşməmişdim.
Mənim bu dediklərimi isə yazma. Mən öləndən sonra yazarsan. O daha maraqlı olar...” Son müsahibəsində belə demişdi...
Doğrudan da Fuad Poladovun Azdramadan gedişi onun sənət həyatının və sağlam həyatının son akkordları idi. Onun səhnədən gedişi zamanı tamaaçıları seyr etmsində həqiqətən də bir vahimə var idi: