ลุ้นรักเมียรอง | [จบในตอน]

** โปรย **
“ทำไมยังไม่ทานข้าวคะ” เสียงหวานๆ ของผู้หญิงถึงกับทำให้ดวงตาหลับสนิทลืมขึ้นทันที ภาพของผู้หญิงผมสั้นยืนยิ้มอยู่ข้างเตียง เขาต้องกระพริบตาหลายครั้ง เพื่อปรับภาพใบหน้าของเธอให้ชัดขึ้น
“กลับมาทำไม” เขาตั้งคำถามแล้วมองอย่างค้นหาความจริงจากดวงตาคู่งามของคนตรงหน้า
“ฉันรับปากคุณยายให้มาเฝ้าคุณ ฉันก็ต้องมาสิคะ”
“แค่นั้นหรือ” คำถามเบาหวิวคล้ายผิดหวัง
“แล้วคุณจะให้ฉันพูดอะไรคะ”
“…” เมื่อถูกถามกลับแทนไทถึงกับเงียบ จารุภาเหลือบมองอาหารบนโต๊ะก็ยังเห็นไม่พร่องเลย
“ใกล้เที่ยงแล้ว ทานข้าวก่อนนะคะ”
“ผมไม่หิว” ชายหนุ่มเบือนหน้าหนีแล้วหลับตาทำท่าจะนอน
“แต่คุณต้องทานยานะคะ”
“คุณเป็นห่วงผมด้วยหรือ”
“คุณแค่ป่วย อีกไม่นานก็หาย”
“คุณก็ได้ยิน ว่าผมอาจจะไม่เหมือนเดิม”
“คุณหมอพูดว่าอาจจะ ถ้าฉันฟังไม่ผิด” แทนไทยิ้มกับคำโต้เถียงของหญิงสาว
“ถ้าอยากให้ผมกินก็ป้อนสิ” เขาบอกอย่างประชด ทำตัวเหมือนเด็กโข่งที่ถูกขัดใจ จารุภามองค้อนเริ่มรู้ว่ากำลังจะถูกมัดมือชก
“มือคุณไม่ได้เจ็บ”
“ถ้าคุณไม่เต็มใจก็กลับไปซะ” จารุภาถอนหายใจยาวๆ ออกมา เมื่อคนป่วยไม่ให้ความร่วมมือ ใจหนึ่งอยากหันหลังแล้วเก็บของออกจากห้องนี้ไปซะ หากอีกใจหนึ่งกลับฉุดรั้งเธอไว้ โดยไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใดก็ยังหาคำตอบไม่ได้

** โปรย พระเอกกับลูกน้อง **
แทนไทกำลังนั่งทานข้าวเช้าเพียงลำพัง วันนี้เขามีนัดกับเพื่อนที่เป็นนายอำเภอ หลังจากทานข้าวเสร็จก็เดินออกจากครัวมุ่งหน้าไปยังโรงรถ
“นาย...ลุงอ๊อดบอกว่ารถเสีย” ไอ้จ้อยวิ่งเข้ามารายงานก่อนที่เจ้านายหนุ่มจะก้าวพ้นประตูบ้าน
“เอากระบะออก”
“เอ่อ...กระบะสองคัน ไอ้โยกับได้ด้วงเอาเข้าไร่ยังไม่กลับ”
“รถเก๋งล่ะ”
“คุณลูกหินเอาไปใช้แล้วนาย”
คราวนี้แทนไทนิ่งแล้วเปลี่ยนคำถามใหม่
“ตอนนี้เหลือคันไหนบ้าง?”
“รถไถกับซาเล้งครับ” คำตอบซื่อๆ ของไอ้จ้อย ทำให้เท้าของแทนไทเกิดอาการกระตุก อยากเตะมันสักป๊าป
“เมื่อกี้ได้ยินไม่ชัด เอ็งมาใกล้ๆ หน่อยสิ ไอ้จ้อย” ผู้เป็นนายทำหน้านิ่ง กระดิกนิ้วยิกๆ เรียกคนสนิทเข้าไปหา ไอ้จ้อยหัวเราะแหะๆ รีบขยับออกจากรัศมีเท้าของผู้เป็นนายอย่างไว
“ล้อเล่นน่ะนาย เดี๋ยวผมจะเอาไอ้ดำมาให้นะครับ” มันพูดเอาใจ แล้ววิ่งปรู๊ดออกไปอย่างเร็ว แล้วกลับมาอีกครั้งพร้อมเจ้าสองล้อสีดำคันใหญ่
#พระพายนิยายเสียง #นิยายรัก #นิยายจบในตอน #อ่านนิยาย #นิยายสั้นจบในตอน #นิยายสั้น #หนังสือเสียงMeb #นิยายเสียง #นิยายฟรี #audiobooksfree