Təyyar Bayramov - Rast muğamı (2025)

Əziz kanalınızın izləyiciləri! Sizə Respublikamızın əməkdar artisti, Beynəlxalq Muğam müsabiqəsinin Qran-pri mükafatçısı Təyyar Bayramovun ifasında "Rast" muğam dəstgahını təqdim edirik. Muğam dəstgahı 21 iyun 2025-ci ildə "Muğam Aləmi" 7-ci Beynəlxalq Musiqi Festivalı çərçivəsində keçirilən "Muğam marafonu" layihəsi çərçivəsində lentə alınıb. Xanəndəni tarda Rəşad İbrahimov, kamançada Təbriz Yusubov, nağarada isə Vüsal Bayramov müşayiət edirlər.

R A S T

Dəraməd 00:06 - 01:04
Təsnif 01:04 - 02:50
Bərdaşt 02:50 - 04:16
Mayə 04:16 - 07:57
Üşşaq 07:57 - 08:36
Hüseyni 08:36 - 09:27
Rəng 09:27 - 10:21
Vilayəti 10:21 - 15:20
Rəng 15:20 - 16:06
Dilkeş 16:06 - 20:51
Kürdü 20:51 - 22:09
Təsnif 22:09 - 23:05
Şikəsteyi-fars 23:05 - 26:54
Rəng 26:54 - 27:27
Segah 27:27 - 32:09
Təsnif 32:09 - 34:22
Əraq 34:22 - 35:33
Qərai 35:36 - 36:20
Rasta əyaq 36:20 - 36:33

- - - - - - - - - - - - - - - -

MUĞAMDA OXUNAN QƏZƏLLƏR

◼️(BƏRDAŞT, MAYƏ, HÜSEYNİ)

O gül mənə bu gecə həmzəban olan gecədir,
Deyib, gülüb, danışıb, mehriban olan gecədir.

Vəfa səhifəsini şərh edəm gərək o gülə,
Həqiqi eşqimizə imtahan olan gecədir.

O sərvboylu səhər seyri-lalǝzar edəcək,
Çəmən çiçəklərinin bağrı qan olan gecədir.

Xüsusi ətr alacaq öz gülündən hər bülbül,
Xədəngi-nazə könüllər nişan olan gecədir.

Bu xoş dəqiqələri, ey könül, qənimət bil,
Bəla əsirləri şadiman olan gecədir.

Rəqib eşitsə, nigarım mənimlə həmdəm olub,
Həsədlə ömrü bu qəmdən xəzan olan gecədir.

Gül isə pərdeyi-ismətdən aşikar olacaq,
Vüsalə yetməyə bülbül nihan olan gecədir.

İnanma, əl çəkə bülbül gülün kənarından,
Sevimli dilbərinə pasiban olan gecədir.

Gülüzlülər səni, Vahid, yenə əhatə edib,
Təfaxür eylə ki, bəxtin cavan olan gecədir.

◼️(ÜŞŞAQ)

Olmasaydı zülfünün ey mahiri-divanəsi
Olmaz idi bir belə məşhur onun əfsanəsi

Eşqdir aşiqləri məşuqinə məhşur edən
Şəmə rövşən eyləyən aləmdə öz pərvanəsin.


◼️(VILAYƏTİ)

Yoxdur bu rüsvaylığın dərdinə dərman, ey təbib!
Eyləmə rüsvay özün, həm qəlbini qan, ey təbib!

Olmaq istərsən əgər asudə, qoy rahat məni, ey təbib,
Dərdimin yox çarəsinə çünki imkan, ey təbib!

Sən qan almaqla, yəqin, bir fayda verməzsən cana,
Şövqi-ləlin çıxar mümkünsə candan, ey təbib!

Olsa hər şərbət, bu sevda dərdinə etməz əlac,
Şərbətimdi vəsli-yarü zikri-canan, ey təbib!

Qəmlə öldürsən məni izhar qılma kimsəyə,
Qoy rəqibim bilməsin var məndə əfqan, ey təbib!

Məqsədim açmaq deyildi dərdimi əsla sənə,
İstədim pünhan edim, səndən nə pünhan, ey təbib!

Öldürüb yüz sən kimi bidərdi bu dərdim mənim,
Gəl, Fizuli, dərdini sanma çox asan, ey təbib!


◼️(DİLKEŞ, KÜRDÜ)

Sənsiz, ey gül, könlümün bir dəm qərarı yoxdu, yox!
Səndən özgə neyləsin, bir qəmküsarı yoxdu, yox!

Dərdi-hicrin çarəsin hərçənd bildim səbr imiş,
Neyləyim, billah, bu dəryanın kənarı yoxdu, yox!

Leyli! Leyli! – söyləyib çoxlar deyir kim, aşiqəm,
Leyk Məcnun tək onun bir dağdarı yoxdu, yox!

Hər xəzanın bir baharı onsuz olmaz, olmasın,
Bu çöl olmuş gülsitanın bir baharı yoxdu, yox!

Gülləri, bülbülləri, abü havası çox gözəl,
Heyf kim, bu gülşənin bir gülüzarı yoxdu, yox!

Hiç eybin yox, gözəllik hamı səndə cəmdir,
Neyləyim amma ki, əhdin etibarı yoxdu, yox!

Sən nə bəslərsən bu tərlanı, Nəbati, ruzü şəb?
Mən bu dağı çox dolandım, bir şikarı yoxdu, yox!


◼️(ŞİKƏSTEYİ-FARS)


Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?
Zövqümcə nigar olmasa, mən neyləyə billəm?

Bir ahu baxışlı gözələ çoxdan əsirəm,
Ahimlə şikar olmasa, mən neyləyə billəm?

Meyxanədə həmdəm mənə mey camı əlində,
Bir laləüzar olmasa, mən neyləyə billəm?

Mərdliklə, sədaqətlə gözəl dost yolunda,
Bir can ki, nisar olmasa, mən neyləyə billəm?

Yüz il yaşayıb, bircə gün ömrümdə fələkdən,
Kamimcə mədar olmasa, mən neyləyə billəm?

Mən bir gül üçün yalvarıram xarə həmişə,
Güldən o kənar olmasa, mən neyləyə billəm?

Məhparələrin cövrünü çəkməkliyə, Vahid,
Könlümdə qərar olmasa, mən neyləyə billəm?

◼️(SEGAH)

Min hava çalınıb könül tarımda,
Dünyanın nə çoxu, nə azıyam mən.
Fəsillər görüşür duyğularımda,
Elin həm qışıyam, həm yazıyam mən.

Anam Qarabağın, Milin, Muğanın,
Siz də mənim kimi eşqilə yanın.
Başına döndüyüm Azərbaycanın,
Dəli Kürüyəm mən, Arazıyam mən.

Dinlə "Çahargah"ı, eşit "Qatar"ı,
Könül dünyamızın sərvəti, varı.
Ələsgərin sazı, Qurbanın tarı,
Cabbarın, Seyidin avazıyam mən.

Öz tarixi vardır dağda qarın da,
Ürəkdə eşqin də, etibarın da,
Qədim Qobustanın qayalarında
Pozulmaz, silinməz bir yazıyam mən.

Familəm, həmişə yanmaqdır peşəm,
Can deyən gözələ canan demişəm.
Bu yolda sevinc də, qəm də yemişəm.
Bir daha demərəm tamarzıyam mən.

◼️(ƏRAQ, QƏRAİ)

Məni candan usandırdı, cəfadən yar usanmazmı?
Fələklər yandı ahimdən, muradım şəmi yanmazmı?

Degildim mən sənə mail, sən etdin əqlimi zail,
Mənə tən eyləyən qafil səni görcək utanmazmı?

Füzuli rindü şeydadır, həmişə xəlqə rüsvadır,
Sorun kim, bu nə sevdadır, bu sevdadən usanmazmı?