Neurova - Veda

Sandım ki yürürüz aynı yoldan
Ayak izlerin silinmiş hatıralarımdan
Ben her düşüşte sana savruldum
Sana hediye olsun yokluğum

Her bakışında çığlıklar duydum
Kendi sesimi bile susturdum
Yokluğunda günden güne sarardım soldum
Ayak izim kaldı ama ben yok oldum

Yaslanırım sanmıştım sana
Yaralarım ağır gelmiş omzuna
Ruhum artık varla yok arasında
Daha dönmem asla korkma

Arkana bir kez bakmadın bile
Adımı hiç anmadın bile
Ben solarken sen sen diye
Sen vazgeçmeyi seçtin yine

Gülüşüm sensiz yarım eksik
Yürürüm tek başıma nefesim kesik
Sensiz kurdum tüm hayaller yitik
Unuttum her şeyi anılar silik

Kalbimiz haykırdı ama biz sustuk
İçimizde kalan her cümle buruk
Bizden kalan her renk artık soluk
Aşktan hep bir adım geride durduk

Arkana bir kez bakmadın bile
Hiç adımı anmadın bile
Ben solarken sen sen diye
Sen vazgeçmeyi seçtin yine

Aklımda kaldı o son bakış
Artık çare uzaklara kaçış
Bulamadım bu acıdan başka çıkış
Ömrümce sürecek artık bu arayış


Adını koydum artık bu vedaya
Geri dönmem, sığamam bu dünyaya
Tutunurum ne geçmişe ne bir rüyaya
Yalnızım artık kendi yolumda