Ben Ölümü Örtmedim

Ben Ölümü Örtmedim

Topraktan geldim,
toprağa döneceğim diye fısıldıyor gece
Yıldızlar suskun,
her biri bana bakıp beni geçiyor
Bir nefes verdin,
geri alacağını bilerek
Ben bunu bildim,
ama yine de yaşadım

Korku değil bu içimdeki
Hatırlayış sadece
Unutursam kaybolurum
Hatırlarsam eğilirim

Ben ölümü örtmedim
Adını andım her adımda
Bir gün bitecek diye
Her şeyi kutsamadım
Sen bana “geçeceksin” dedin
Ben geçtim, tutunmadım
Dünya uzun bir sınav değil
Kısa bir durak sandım

Kalabalıklar bağırdı:
“Biz buradayız, kalacağız”
Ben sustum,
çünkü sessizlik daha doğruydu
Bir kitap açıldı önümde
Benden yana konuşmadı
Ama bir ağırlık bıraktı
Kapandığında avuçlarımda

Gurur ağır bir yük
Toprak taşımaz onu
Başını eğmeyen insan
Kendi sesinde boğulur

Ne sakladım yok oluşu
Ne süsledim korkuyu
Bana verilen her şey
Geri alınacak biliyorum
O yüzden bağırmadım
O yüzden saldırmadım
Bir anlam aramadım
Emredileni duydum

Ben ölümü örtmedim
Adını andım her adımda
Bir gün bitecek diye
Her şeyi kutsamadım
Sen bana “geçeceksin” dedin
Ben geçtim, tutunmadım
Dünya uzun bir sınav değil
Kısa bir durak sandım

Topraktan geldim
Toprağa döneceğim
Bunu bilmek
Beni küçültmedi
Beni susturdu