Ethno Port z dystansu / from a distance - Kimmo Pohjonen

Ethno Port z dystansu / from a distance - Kimmo Pohjonen 🎧🎹
Prosimy nie regulować odbiorników! Pozdrowienia z Helsinek i specjalnie dla Was nagrany fragment premierowego programu, nad którym pracuje obecnie fiński akordeonista wizjoner Kimmo Pohjonen (official page). Podczas pierwszej edycji Ethno Portu, w namiocie nad Wartą udowodnił, że z akordeonu można wydobyć najbardziej zaskakujące dźwięki. Pierwszy raz zastosowaliśmy wówczas nagłośnienie kwadrofoniczne co wzmocniło ten niesamowity efekt. Kimmo niezmiennie zaskakuje pomysłami na swoje kolejne programy zarówno z innymi wykonawcami jak zespoły KTU, Kronos Quartet lub DakhaBrakha jak i jego solowe przedsięwzięcia. Sami zresztą posłuchajcie!

Pomimo zamkniętych granic my i tak jesteśmy razem.
Ethno Port to ludzie - nasza przyjaźń jest najważniejsza!

[ENG]
Despite closed borders, we are still together.
Ethno Port is people – our friendship is the most important thing of all!

#soundbreaker
#kimmopohjonen
#ethnoportfromadistance

#opisujemy
#audiodeskrypcja

Film rozpoczyna plansza – na intensywnym, różowym tle proste rysunkowe postacie w tanecznych pozach oraz dwujęzyczny, graficznie przedstawiony napis: „Ethno Port Poznań z dystansu / from a distance”. Po chwili ukazuje się na niej jeszcze pisemna informacja: Kimmo Pohjonen (wystąpił w 2009 i 2013 r.)

Ekran wypełnia popiersie mężczyzny trzymającego czarny akordeon. Sympatyczną, bardzo ekspresyjną twarz zdobi figlarny uśmiech oraz niewielka bródka. Fryzura Pohjonena jest nietypowa - krótko przystrzyżona, z pojedynczymi dłuższymi kępkami włosów. Na głowie artysty znajdują się słuchawki z mikrofonem. Swoją wypowiedź Kimmo akcentuje żywą gestykulacją.

(Tłumaczenie na język polski zamieszczone jest w postaci napisów na filmie; zapis całej wypowiedzi przeczytać można tu: Witajcie, nazywam się Kimmo Pohjonen. Jestem obecnie w swojej pracowni w Helsinkach. Festiwal Ethno Port zwrócił się do mnie z prośbą, żebym zagrał coś dla waszej wyjątkowej facebookowej społeczności. Słyszałem bowiem od Bożeny, że istnieje właśnie taka wyjątkowa, bardzo entuzjastyczna społeczność na Facebooku, która wspiera festiwal. Grałem już na festiwalu w Poznaniu kilka razy, także chciałbym również was wesprzeć i zagrać coś, nad czym ostatnio pracuję. Ta dziwna korowirusowa sytuacja spowodowała, że nie gram koncertów, więc zajmuję się głównie nowym solowym materiałem, w którym chciałbym pokazać akordeon w nieco inny sposób. Moje wcześniejsze dokonania solo opierały się na pętlach i warstwach, które na nich budowałem. W nowym materiale gram praktycznie wszystko w czasie rzeczywistym i staram się panować nad wieloma rzeczami naraz, ale z pętli już nie korzystam. Tak czy inaczej, ten nowy utwór jest jeszcze bardzo surowy i mam nadzieję, że kiedy będzie gotowy, będę mógł wam go zagrać w Polsce, więc... Zobaczmy, jak to brzmi.)

Po tych słowach, artysta wykonuje zapowiedziany, trwający osiem minut utwór. Kamera ukazuje nieco szerszy plan. Pohjonnen siedzi na ławie do fortepianu. Ubrany jest w ciemne, niemal czarne jeansy i koszulkę bez rękawów w kolorze zgniłej zieleni. Gra na akordeonie, a wokół stoi sporo sprzętu elektronicznego. Nie jest to jednak bynajmniej obraz statyczny – muzyk porusza się bardzo energicznie, transowo, niemal tańczy na siedząco. Niezwykła ekspresja przejawia się także w jego mimice.
Scenerię tego wideo stanowi przestronna, jasna pracownia – szafka, stół, duża rzeźba siedzącego akordeonisty, lustro, kolejny akordeon stojący na krześle, trochę bibelotów…
Nagranie zmontowane jest z różnych ujęć – planów bliższych i dalszych.

Po wykonaniu utworu, Kimmo Pohjonen żegna się jeszcze słowami: Dobra, to taki kawałek muzyki na dziś... Mam nadzieję, że wszystko będzie u was w porządku, trzymajcie się, ale bez spiny, i dbajcie o siebie.

Film kończy ethnoportowa plansza z nazwiskami pomysłodawców i twórców serii oraz kadr zawierający adres internetowy festiwalu: www.ethnoport.pl i logotypy organizatorów: Centrum Kultury ZAMEK i Miasto Poznań.