กัลปังหา

กัลปังหา สัตว์ทะเลคุ้มครองตามพระราชบัญญัติ คุ้มครองสัตว์ป่าสงวน พุทธศักราช 2542 มีความสำคัญและประโยชน์มากมาย โดยเฉพาะเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยให้กับสัตว์ทะเลขนาดเล็ก หลายชนิด มีลักษณะพิเศษกล่าวคือ เมื่ออยู่ในน้้าจะมีลักษณะอ่อนนุ่มแต่เมื่อตายแล้วอยู่บนบก จะมีลักษณะแข็ง จัดเป็นของที่มีพลังในตัว แก้คุณไสยมนต์ด้า ขับไล่สิ่งชั่วร้าย กันภูตผีปีศาจ แบ่งออกเป็น 4 สี แบ่งตามความเชื่อ ได้แก่ สีแดง สีดำ สีขาว และสีทอง ชาวประมงจึงนำมาทำเป็นเครื่องรางของขลังที่เก็บไว้เพอื่เสริมบารมีก่อนออกทะเลนิยมท้าในรูปแบบ ของเครื่องประดับ ปลอกมีด และไม้เท้า ที่เห็นได้มากเป็นส่วนใหญ่จึงได้มีการนิยมน้ากัลปังหา หรือย้ายกัลปังหาจากแหล่งที่อยู่เดิม ถือเป็นการกระท้าที่ไม่สมควรเพราะเป็นการทพลายที่อยู่อาศัย ของสัตว์ทะเลขนาดเล็ก ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศ ท้าให้สัตว์น้้าขนาดเล็กไม่มีที่หลบสัตว์นักล่า จึงไม่สามารถเจริญเติบโตและอาจสูญพันธุ์ได้ การแสดงแบ่งเป็น 3 ช่วง ดังนี้
ช่วงที่ 1 กัลปังหาเจ้าวารี กล่าวถึงความสวยงามของกัลปังหา ที่เปรียบเสมือนดอกไม้แห่ง ท้องทะเลอันมีความพลิ้วไหวและสีสันที่แตกต่างกัน โดยสื่อให้เห็นความอุดมสมบูรณ์ของใต้ท้องทะเล ทั้งฝั่งอันดามัน
ช่วงที่ 2 ล้ำฤทธีมีศักดา เรื่องราวของความเชื่อเกี่ยวกับพุทธคุณของกัลปังหาแต่ละสีที่เกี่ยวข้อง กับวิถีชีวิตของชาวบ้านแถบทะเลในทะเลภาคใต้ฝั่งอันดามัน
ช่วงที่ 3 อารักษ์ขารักษาพรรณ ความสํานึกรัก ศรัทธา เชิดชูกัลปังหาที่มีค่าซึ่งเปรียบเสมือน ดอกไม้งามที่ประดับท้องทะเลอันดามันและอ่าวไทยผู้คนสองฝั่งทะเลที่มีความสุข สนุกสนาน และควร ค่าแก่การอนุรักษ์สืบต่อไป

คณะผู้สร้างสรรค์
กาญจนา อินทรเสนี
เกศลิน โพธิ์ทิพย์
คล้ายเทพ มหาโชติ
ณัฐกานต์ บัวขาว
ณัฐชา จันทร์เลื่อน
ธนาภา รักฤทธิ์
ปณัฐกานต์ จิตจันทร์
เพลงทิพย์ จินดานิล
อดิศักดิ์ หนูเทพ

อาจารย์ที่ปรึกษา
1.อาจารย์อริยา ลิ่มกาญจนพงศ์
2.อาจารย์อภิชาติ แก้วกระจ่าง