Με τον Γ. Σαχίνη: Από τη Βενεζουέλα στη συνεχή διεθνή γεωπολιτική αστάθεια & τα πολυπολικά διλήμματα

Την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026 στην εκπομπή του Γιώργου Σαχίνη στο Ράδιο 9.84 της Κρήτης, ο διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης και διεθνών σχέσεων Σωτήρης Μητραλέξης σε μια ανάλυση για το πως ο "ασκός του Αιόλου" που έχει ανοίξει σε μια συνεχή παγκόσμια γεωπολιτική αστάθεια , με τα μεγάλα διλήμματα του πολυπολικού κόσμου, πρωτίστως για τους μεγάλους παίκτες ισχύος, όπως οι ΗΠΑ, διευρύνεται…
Η εξωτερική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ μοιάζει εντυπωσιακά με τον τρόπο που ανακουφίζονται οι γάτες. Τα οικόσιτα αιλουροειδή μας ανακοινώνουν την επικείμενη πρωτοβουλία τους με πομπώδη τελετουργία, εισέρχονται στην αμμοδόχο με αυτοπεποίθηση, ξύνουν την άμμο σαν να προετοιμάζουν κάτι σημαντικό, αφήνουν στα γρήγορα ένα μικρό αλλά δυσάρεστο δώρημα και στη συνέχεια ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας τους για να το καλύψουν θεατρικά με άμμο — μόνο για να απομακρυνθούν με την ουρά ψηλά, δηλώνοντας «νίκη» και διακηρύσσοντας ότι η δουλειά έχει τελειώσει.
Ακριβώς όπως οι δηλώσεις νίκης του Προέδρου Τραμπ, αυτό που παραμένει δεν έχει επιλυθεί ούτε βελτιωθεί, απλώς έχει συγκαλυφθεί, προορισμένο να επανεμφανιστεί τη στιγμή που κάποιος άλλος θα μπει στο δωμάτιο. Επιπλέον, δεν μυρίζει καλά. Η επιτέλεση έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από τα επακόλουθα, που μένουν σε άλλους για να τα καθαρίσουν.
Πριν από τη Βενεζουέλα, υπήρχε η Γάζα και η ευρύτερη Μέση Ανατολή. Ο Τραμπ βγήκε νικητής από την αμμοδόχο του και διακήρυξε μια εκεχειρία που δεν τηρήθηκε ποτέ και ένα σχέδιο ειρήνης που δεν υλοποιείται με τίποτα . Το Ισραήλ συνεχίζει αυτό που το Διεθνές Δικαστήριο εκδικάζει επί του παρόντος ως γενοκτονία, η Χαμάς δεν έχει καμία διάθεση να αφοπλιστεί και ο πρωθυπουργός Νετανιάχου προετοιμάζεται ανοιχτά για τον δεύτερο γύρο με το Ιράν, ενώ ο Λίβανος αποσταθεροποιείται περαιτέρω. Ο εμπορικός πόλεμος με την Κίνα, οι δασμοί και η λεγόμενη «Ημέρα της Απελευθέρωσης» έχουν ξεπεραστεί τόσο γρήγορα που σχεδόν τα έχουμε ξεχάσει. Τρίτον, η «εξάλειψη» του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, που υποτίθεται ότι αφαιρεί την αιτία της αμερικανικής στρατιωτικής δραστηριότητας κατά του Ιράν στο σύνολό της. Τώρα, ο Νετανιάχου και ο Τραμπ αναφέρονται δημόσια για έναν δεύτερο γύρο, παρόλο που το καλοκαίρι είχε κηρυχθεί πλήρης και απόλυτη νίκη (‘obliterated’!).Η ίδια μεθοδολογία της αμμοδόχου χρησιμοποιείται τώρα και για τη Βενεζουέλα, δηλώνοντας επιδεικτικά το τέλος της υπόθεσης ακριβώς εκεί όπου όλη η υπόθεση μόλις αρχίζει. Προσώρας, λέει ο Σωτήρης Μητραλέξης , δεν υπήρξε καμία «αλλαγή καθεστώτος» στη Βενεζουέλα, αλλά συνέχεια της κυβέρνησης. Η Βενεζουέλα (και, παρεμπιπτόντως, το Ιράν) δεν είναι ένα ερμητικά προσωποπαγές καθεστώς του οποίου η κατάρρευση εξαρτάται από ένα μόνο άτομο (εν προκειμένω τον Μαδούρο), όπως στη Βόρεια Κορέα ή, ιστορικά, στη Λιβύη του Καντάφι. Η εξουσία είναι ενσωματωμένη σε θεσμούς, υπηρεσίες ασφαλείας, κομματικές δομές και διεθνή δίκτυα προστασίας.Με τον ίδιο τρόπο που η απαγωγή του καγκελαρίου Μερτς δεν θα καταστρέψει το πολιτικό σύστημα και τη διακυβέρνηση της Γερμανίας, η απομάκρυνση του επικεφαλής δεν διαλύει το σύστημα. Ως εκ τούτου, η διακυβέρνηση της Βενεζουέλας συνεχίζεται απλώς υπό την αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκεζ, μια μακροχρόνια συνεργάτιδα του Τσάβες. Από την Βενεζουέλα και την Λατινική Αμερική ως το δόγμα ασφαλείας του δυτικού ημισφαιρίου που εκτείνεται ως την Γροιλανδία και από την Ουκρανία και το κλειδί του Ιράν για την κεντιρκή Ασία και την Κίνα, αλλά και από την Βραζιλία και την Αφρική και Ινδία έως την Ταϊβάν, ένα είναι βέβαιο : Ο πολυπολικός κόσμος θέτει πλέον μεγάλα διλήμματα σε ένα "Ασκό του Αιόλου" το πεδίο του οποίου διαρκώς διευρύνεται.