သောတပန်စိတ် (သဲအင်းဂူဆရာတော်ဘုရားကြီး )

ဆရာတော်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပရိယတ် (စာပေ) မကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် နှိမ့်ချစွာဝန်ခံပြီး၊ ပရိပတ် (အကျင့်) နှင့် ပဋိဝေဓ (အသိ) သာသနာကိုသာ အဓိကထား ကျင့်ကြံခဲ့ကြောင်း မိန့်ကြားသည်။

လူ၊ နတ်၊ ဗြဟ္မာ၊ တိရစ္ဆာန်အဖြစ် သံသရာတစ်ကွေ့တွင် အမျိုးမျိုးဖြစ်ပျက်နေရသော ဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ရန် တရားရေအေး တိုက်ကျွေးလိုကြောင်း ဖော်ပြသည်။

တရားကို ရွတ်ဖတ်ရုံသာပြုသော "အပြောသမား" ထက် လက်တွေ့ကျင့်ကြံသော "အလုပ်သမား" (ယောဂီ) ဖြစ်ရန် တိုက်တွန်းသည်။ တရားထိုင်မှသာ အပါယ်လေးပါးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း ဟောကြားသည်။

ဆရာမှားလျှင် သံသရာလည်ပြီး ဆရာမှန်မှသာ သံသရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ ဆရာတော်ကိုယ်တိုင် (၂၁) လပတ်လုံး အသေခံကျင့်ကြံ၍ တရားထူးရရှိခဲ့ပုံကို မိန့်ကြားသည်။

အတိတ်က ဘယ်ကလာသလဲ၊ အနာဂတ်မှာ ဘယ်သွားမလဲ၊ ပစ္စုပ္ပန်မှာ ဘာသိသလဲဆိုသည်ကို မိမိစိတ်ထဲ၌ ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။ မိမိအပြစ်ကို မိမိရှုရမည်။

ဒါန၊ သီလကုသိုလ်များကြောင့် လူဖြစ်လာသော်လည်း ၎င်းကုသိုလ်အရှိန်ကုန်လျှင် အပါယ်ပြန်ကျနိုင်သည်။ အပါယ်လေးပါးသို့ ပို့ဆောင်သည်မှာ "မိစ္ဆာဒိဌိ" (အယူမှားခြင်း) နှင့် အစွဲအလမ်းများဖြစ်သည်။

အတိတ်က ပညတ်တရားများ (ရုပ်၊ နာမ်၊ ငါ၊ သူတစ်ပါး) ကိုသာ သိခဲ့ခြင်းကြောင့် အပါယ်ကျမည့်ကံများ များပြားခဲ့သည်။ အမှန်တရား (ပရမတ်) ကို သိမြင်ရန် တံခါးခြောက်ပေါက်ကို စောင့်စည်းရမည်။

ရုပ်ခန္ဓာ၌ ပေါ်လာသော တင်းခြင်း၊ တောင့်ခြင်း၊ ပူခြင်း၊ အေးခြင်း (ဝေဒနာ) တို့အပေါ်တွင် "ငါ" ဟု စွဲလမ်းခြင်း (တဏှာ) ကြောင့် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် လည်ပတ်နေရကြောင်း ရှင်းလင်းဟောကြားသည်။


တရားတော်ကို နာယူကြည်ညိုကြသော ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်း ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ။"
#တရားတော် #Dhamma #DhammaTalk #MyanmarTayardaw