✈️ İstanbuldan Bakıya | Dönüş Yolu və Vətən Hissi

A quiet return, a short journey, and a deep sense of home.
for English, please scroll down.

Transfer, gözləmə, dönüş və vətən hissinin yavaş-yavaş qayıdışı.

İstanbul Hava Limanı-nda Bakıya dönüş üçün transferim vardı və kifayət qədər vaxtım olduğunu bilirdim. Düzü, içimdə elə bu arzu da vardı — bir az gəzmək, müşahidə etmək.

Hava limanı ərazisində muzey olduğunu eşitmişdim. Yüzlərlə sərnişin duty-free mağazaları, restoranlar və istirahət kabinləri arasında dolaşarkən, mən tək-tük adamlar kimi muzeyə tərəf yönəldim. Təəssüf ki, muzey texniki səbəblərdən bağlı idi. Amma bu, məyusluqdan çox, gözətçi xanımla etdiyimiz maraqlı söhbətlə yadda qaldı. Muzeyin bağlı qalması isə artıq növbəti səfərim üçün bir səbəbə çevrildi.

Tezliklə Bakı-ya doğru yola düşdük. Ətrafımda doğma dilimdə danışan insanların artması qəlbimi isindirdi. Elə bil səfər hələ bitməmiş, amma artıq evə qayıtmağa başlamışdım.

Hava limanında vətən havasını içinə çəkəndə gecə yarısını çoxdan keçmişdi. Bu qısa səfər ərzində çox şey gördüm, öyrəndim və anladım. Bir daha əmin oldum ki, həqiqətən çox gözəl vətənimiz var — sadəcə onun qayğısını çəkmək lazımdır.

Bu qədər.

A transfer, a wait, a return — and the quiet feeling of coming home.

At Istanbul Airport, I had a transfer before my flight to Baku, with enough time to explore. Honestly, that was exactly what I had hoped for.

I had heard that there was a museum inside the airport. While hundreds of passengers wandered between duty-free shops, restaurants, and sleeping cabins, I quietly made my way toward the museum. Unfortunately, it was closed due to technical reasons. Still, a meaningful conversation with the security staff turned the disappointment into a pleasant memory. The closed doors simply became a reason to return again.

Soon, we departed for Baku. Hearing my native language spoken more frequently around me warmed my heart. It felt as though the journey was ending, yet the sense of home had already begun.

By the time I started breathing in the air of home at the airport, midnight had long passed. In such a short journey, I saw, learned, and understood many things. Above all, I was reminded once again that we truly have a beautiful homeland — one that simply needs care and attention.

That is all.