Εν τάξει - Κώστα Μπέζου

Πριν από έναν αιώνα, σχεδόν, γράφτηκε αυτό το άσμα.
Τη δεκαετία του 1930, την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης.
Σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ.
Ηθικό συμπέρασμα, τραγουδάτε γιατί χανόμαστε.
Κοινωνικοοικονομικό συμπέρασμα, να μάθουμε λίγο ιστορία μπας και βγούμε από τη λούπα.

Το τραγούδησε ο Κώστας Μπέζος με το συγκρότημά του, τα άσπρα πουλιά. Εγώ εδώ με το δικό μου συγκρότημα, της καραντίνας.

Εν τάξει - Κώστας Μπέζος
Στίχοι:
Βρε τι μυστήρια που είναι η Ελλάδα,
δάνεια κλείνει, φράγκο δε δίνει,
Γαλλία, Αγγλία σαν πει να εισπράξει
φεύγει ένα τσέκι που γράφει “Εντάξει”.
φεύγει ένα τσέκι που γράφει “Εντάξει”.

Δημοπρατήριο και Γιουσουρούμης
με δέκα γρόσα και άλλα τόσα,
σακάκι σου ράβει με φόδρα μετάξι
κι όλοι σου λένε
“Αδερφάκι, φορείς ένα σακάκι σαν αγιοβασιλιάτικο
και είσαι πολύ, πολύ εντάξει”
κι όλοι σου λένε πως είσαι εντάξει.

Ρε πως τη δουλεύουνε εντάξει
στην Ελλάδα κάθε μηχανή,
όλοι οι παλαβοί να είν’ απ’ όξω
και οι λογικοί μες στο Δαφνί.

Στο τραμ σαν θα βρεθείς μέσα στον κόσμο
νέες γυναίκες, γριές, μπεμπέκες,
απάνω σου πέφτουν το τραμ σαν τραντάζει
κι ο εισπράκτωρ λέει:
“Κύριος, προχώρει στο διάδρομο,
ενοχλείς την κυρία. Απαγορεύονται τα γραμματόσημα
και τα σάντουιτς και δεν είσαι καθόλου εντάξει”,
κι ο εισπράκτωρ λέει δεν είσαι εντάξει.

Νύχτα στα κρυφά ο κάθε Έλλην
στον τοίχο αφήνει αυτό που πίνει,
κι αν τύχει ο πόλισμαν να τον περιαδράξει
γλυκά του λέει
“Αδερφάκι, πόλισμαν, αν πρόκειται να με πας μέσα
για μια χουφτίτσα νερό, δεν είσαι καθόλου, εντάξει”,
γλυκά του λέει δεν είσαι εντάξει.

Ρε πως τη δουλεύουνε εντάξει
στην Ελλάδα κάθε μηχανή,
όλοι οι παλαβοί να είν’ απ’ όξω
και οι λογικοί μες στο Δαφνί.