Colombia - Bogotá - Medellin - Cartagena

Na al mijn teksten met ChatGPT nu weer een onvervalste reiservaring: Colombia 40 jaar later.
Ooit in 1985 trokken we als drie sociologiestudenten uit Groningen naar onze studiegenoot die een stage deed in Bogota. Het land van de FARC, M19, ELN en andere guerrillabewegingen. Pablo E. was nog een kleine jongen.
Onbevreesd of eigenlijk niet bewust van het gevaar trokken we door het land. Met name het Zuiden met steden als Popayan, Neiva en Buenaventura hebben nu van Buitenlandse Zaken de code rood gekregen.
Wat maakt het zo bijzonder om weer terug te zijn. Heel simpel. De ijle lucht van Bogota op 2600 meter hoogte geeft een ah ervaring. Als we zoals veertig jaar geleden van de Plaza Bolivar omhoog gaan naar de Candalaria happen we naar lucht. Het afdalen van Bogota naar de Cordilleros de uitlopers van de Andes geeft flash backs. Het ene moment in het dal sta je in de subtropen, een uur later zit je midden in de wolken met een koele mist. Veertig jaar geleden ging het zonder internet, mobiele telefoon en sociale media. Niemand die het miste.
De Colombianen zijn nog even vriendelijk als 40 jaar geleden. Ze zijn trots op hun land en blij als mensen uit Holland de moeite nemen hun land te bezoeken. Ze zijn behulpzaam, als ons Spaans niet toereikend is. Ze nemen de tijd het nog een keer uit te leggen en blijven lachen als we het niet begrijpen. De translate mode van Google helpt verder. Zij spreken hun tekst in die direct wordt vertaald en wij ons antwoord in het Nederlands direct weer vertaald in het Spaans. Of je nu door de politie wordt aangehouden, bij een tolpoort staat of gewoon in een restaurant, de vertalingen gaan soepel.
Niets is mooier om Colombia weer te proeven. Juan leert ons koffiedrinken op een plantage. “Slik de koffie niet in een keer door, maar houdt het in je mond”, is zijn advies. Met de top van je tong proef je zoet, maar aan de zijkanten komen langzaam de zoete tonen te voorschijn. Van Nespresso of andere woodbie koffies moet hij niets weten. “It’s shit”. Handgelecteerde bonen, slow roasting en gefilterd door oma’s sok. Dat is de echte koffiesensatie. En inderdaad de koffie is zacht vol aroma’s. Heel anders als de zwart geblakerde bonen thuis.
Voor toeristen blijft Colombia een uitdaging. Voor locale toeristen of Colombianen uit Venezuela is het geen probleem. Zij genieten volop op reis door het land. Maar buitenlanders als Amerikanen en Europeanen hebben meer moeite met o.a. het Colombiaanse ritme en onveiligheid op de wegen.
Naast Bogota zijn we overrompeld door stadjes als Salento en Jardin. De sfeer op het dorpsplein doet idyllisch aan. Het lijkt bijna het stadje Macondo uit Honderd Jaar Eenzaamheid van Gabriel Garcia Marques. Een perfecte samenleving. Gezinnen zitten op het plein. Kinderen spelen zonder toezicht. Oude mannen staan rond het biljard. Ondertussen trekt een processie voorbij onder oorverdovend klokgelui. Geen politie of Boa’s om de orde te handhaven. Alles gaat met een natuurlijke vanzelfsprekendheid die we in Nederland al lang niet meer kennen.
Om het land en zijn geschiedenis beter te begrijpen zou je De Pizarro’s moet lezen. Een familiekroniek van drie generaties, van een keurige marine admiraal tot zijn kinderen die bij de guerrilla gaan. Meeslepend beschreven door Robert-Jan Friele, een absolute topper.
En natuurlijk het boek der boeken: 100 jaar eenzaamheid van Gabo, zoals de Colombianen Marquez noemen. Zijn stadje Macondo is de ultieme samenleving waar geen kerkhof is, omdat niemand doodgaat. Het gaat pas mis als de kerk zijn opwachting maakt, gevolgd door de regering en het leger.
Is Colombia een vakantieland? Ga je bijvoorbeeld naar de Caribische kust met Cartagena, Santa Martha en Barranquilla, ja. Heerlijke stranden en op slechts 1 uur vliegen van Curaçao. Voor een reis door het land van Bogota de Cordilleros en Medellín heb je meer guts nodig. Een uitdaging die ruimhartig wordt beloond. Colombia es muy linda!

Hoofdstukken:
00:00 Bogotá
03:31 Armero
05:40 Salento
09:10 Jardin
11:00 Medellin
13:48 Cartagena