Satu Malam Gelap, Satu Pagi yang Buat Kami Jatuh Cinta dengan La

Hari ke-4 perjalanan masuk Selatan Loas. Orang kata Loas ni cantik, tapi jalan dia… macam muka bulan lepas kena bom. Lubang sana, lubang sini, siang okay sikit—malam memang cari nahas.

Pukul 6.30 petang je, tapi suasana dah gelap macam pukul 9 malam. Aku dengan Korn dan juga team seperjuanga DK dan Faizul tengah ride steady, tiba-tiba BAAAAP! motor masuk lubang. Korn punya motor kena hentam paling padu sampai rim bengkok, muka dia pun terus bengkok sekali.

Tambah pulak Phi Vit, agen pelancongan yang urus dokumen masuk Loas, siap pesan awal-awal:
“Di Loas, malam jangan ride. Kalau degil, esok ride naik lori.”

So tanpa banyak drama, kami semua sepakat: cukup, kita cari tempat tidur. Hero boleh sambung esok.

Destinasi kami malam tu cuma satu — Mr. Viengs Cafe and Homestay, tempat wajib singgah kalau masuk Selatan Loas.
Nak sampai situ pun satu hal. Kawasan sekitar gelap, sunyi, seram… macam set penggambaran filem hantu bajet rendah. Korn pulak dengan penuh keyakinan terus masuk satu lorong gelap, kami ikut dari belakang sambil dalam hati baca doa siap-siap.

Akhirnya…sampai juga.
Kami bincang: kalau takde bilik, kami nak minta izin pasang khemah je. Nak sambung jalan? Jangan harap—nyawa lagi mahal.

Nasib baik Tuhan sayang rider degil macam kami. Kami jumpa Mr. Vieng, dan ya… MASIH ADA BILIK KOSONG.
Layanan dia memang terbaik, senyum ikhlas, terus sediakan makan malam untuk kami semua. Lepas mandi, perut lapar terus serang. Makan, borak, ada yang layan phone, ada yang layan motor rosak… sampai lewat malam, badan kalah dulu, terus pengsan tidur.

Esok pagi aku bangun, buka pintu bilik…
EH? TERANG GILA.

Jam baru 5 pagi, tapi cahaya macam pukul 8 pagi di Malaysia. Aku terpinga-pinga. Malam semalam kami sampai gelap gulita, langsung tak nampak apa-apa. Rupanya tempat ni dikelilingi pokok kopi dan pokok koko, hijau, cantik, tenang gila.

Suasana dia buat aku terus flashback—kampung di Malaysia 20 tahun lepas. Tenang, simple, tak bising, tak stress, takde hon motor.

Terus aku senyum sorang-sorang dan terfikir:
“Kalau semalam tak jatuh lubang, mungkin kami tak jumpa syurga kecil ni.”

Kadang-kadang… lubang jalan tu bukan sial.
Dia cuma nak paksa kita berhenti dan menikmati hidup sikit. ☕🌿😆

วันที่ 4 ของการเดินทางเข้าสู่ลาวใต้
เขาว่าลาวสวย…แต่ถนนนี่สิ เหมือนพื้นผิวดวงจันทร์หลังโดนระเบิด หลุมตรงนั้น หลุมตรงนี้ กลางวันยังพอไหว—แต่กลางคืนนี่คือหาเรื่องใส่ตัวชัด ๆ

แค่หกโมงครึ่งเย็นเอง แต่บรรยากาศมืดเหมือนสามทุ่ม ผมกับ Korn และทีมเพื่อนร่วมทาง DK กับ Faizul กำลังขี่กันแบบชิล ๆ อยู่ดี ๆ
BAAAAP! รถตกหลุมเข้าให้
รถของ Korn โดนหนักสุด ล้อแม็กคด หน้าตาเขาก็คดตามไปด้วยทันที

แถมยังมีพี่วิท (Phi Vit) เอเจนซี่ท่องเที่ยวที่จัดการเอกสารเข้าลาว เตือนเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า

“อยู่ลาว กลางคืนอย่าขี่ ถ้าดื้อ พรุ่งนี้ได้นั่งรถบรรทุกแทน”

ดังนั้นไม่ต้องมีดราม่า ทุกคนเห็นตรงกัน: พอแค่นี้ หาที่นอนก่อน
ความเป็นฮีโร่ ไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน

จุดหมายคืนนี้มีที่เดียว — Mr. Viengs Cafe and Homestay
ที่พักที่ต้องแวะถ้าเข้าลาวใต้

แต่กว่าจะถึงก็ใช่เรื่อง… รอบ ๆ มืด เงียบ วังเวง เหมือนกองถ่ายหนังผีงบต่ำ
Korn มั่นใจจัด เลี้ยวเข้าซอยมืด ๆ ทันที
พวกเราขี่ตามหลัง ใจหนึ่งก็ขี่ อีกใจก็สวดมนต์เตรียมไว้แล้ว

สุดท้าย…ก็มาถึงจนได้
เราคุยกันไว้เลยว่า ถ้าไม่มีห้อง จะขอกางเต็นท์ก็ยังดี
จะขี่ต่อ? ไม่ต้องคิด — ชีวิตแพงกว่า

โชคดีที่พระเจ้ายังเมตตาไบค์เกอร์หัวดื้อแบบพวกเรา
ได้เจอคุณ Vieng และใช่เลย… ยังมีห้องว่าง!
การต้อนรับดีมาก ยิ้มจริงใจ แถมจัดอาหารเย็นให้พวกเราทันที
อาบน้ำเสร็จ ความหิวก็ถาโถม กิน คุย
บางคนเล่นโทรศัพท์ บางคนดูแลรถที่พัง
ลากยาวจนดึก สุดท้ายร่างกายยอมแพ้ หลับเป็นตาย

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตื่น เปิดประตูห้องออกมา…
เอ๊ะ? สว่างโคตร!

เพิ่งตีห้าเอง แต่แสงเหมือนแปดโมงเช้าในมาเลเซีย
ผมงงไปหมด เมื่อคืนมาถึงมืดสนิท มองอะไรไม่เห็นเลย
ที่แท้รอบ ๆ เต็มไปด้วยต้นกาแฟ ต้นโกโก้
เขียว สวย สงบสุด ๆ

บรรยากาศทำให้ผมนึกย้อนกลับไป
เหมือนหมู่บ้านในมาเลเซียเมื่อ 20 ปีก่อน
สงบ เรียบง่าย ไม่วุ่นวาย ไม่เครียด ไม่มีเสียงแตรรถ

ผมยิ้มคนเดียว แล้วก็คิดขึ้นมาได้ว่า

“ถ้าเมื่อคืนไม่ตกหลุม
บางทีเราคงไม่ได้เจอสวรรค์เล็ก ๆ แห่งนี้”

บางครั้ง… หลุมบนถนนก็ไม่ใช่เรื่องซวย
มันแค่อยากบังคับให้เราหยุด
แล้วใช้ชีวิตให้ช้าลงนิดหนึ่ง ☕🌿😆

@highlight
Korn Vlog
Daniel Koay
Faizul Rashid