Η Σκλάβα που Κυβέρνησε μια Αυτοκρατορία: Η Αληθινή Ιστορία της Σουλτάνας Νουρμπανού

Ανάμεσα στους χοντρούς πέτρινους τοίχους του παλατιού Τοπ Καπί, μια παγωμένη νύχτα του Δεκεμβρίου του χίλια πεντακόσια εβδομήντα τέσσερα, η μοίρα της αυτοκρατορίας κρεμόταν από την ψυχραιμία μιας και μόνο γυναίκας. Ενώ οι υπηρέτες ψιθύριζαν τρέμοντας στους διαδρόμους, αυτή η γυναίκα δεν έκλαψε, δεν κατέρρευσε και δεν έσκισε τα ρούχα της από πένθος, όπως θα περίμενε κανείς από αυτήν. Αντ' αυτού, έδωσε διαταγή να φέρουν πάγο. Πολύ πάγο. Ο σύζυγός της, ο άρχοντας της τεράστιας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Σουλτάνος Σελίμ ο Δεύτερος, ήταν νεκρός, αλλά ο κόσμος δεν έπρεπε να το μάθει ακόμα. Για δώδεκα μέρες έκρυβε το πτώμα σε έναν παγωμένο θάλαμο του παλατιού, προσποιούμενη κάθε μέρα ότι ο Σουλτάνος ζούσε ακόμη, πλαστογραφώντας διαταγές και καλώντας μουσικούς στα διαμερίσματά του, ώστε η μουσική να καλύψει τη σιωπή του θανάτου. Τα έκανε όλα αυτά για να προλάβει ο μοναχογιός της, ο πρίγκιπας Μουράτ, να φτάσει έγκαιρα στην πρωτεύουσα και να αναλάβει την εξουσία πριν επικρατήσει το χάος. Αυτή η γυναίκα, που μπόρεσε να παγώσει τον πόνο της καρδιάς της για χάρη της εξουσίας, δεν ήταν άλλη από τη Νουρμπανού. Αλλά πώς μεταμορφώθηκε μια κακομαθημένη Βενετσιάνα ευγενής σε μία από τις πιο σκληρές και επιδραστικές πολιτικές παίκτριες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας; Πώς μπόρεσε μια σκλάβα όχι μόνο να επιβιώσει στον σκληρό κόσμο του χαρεμιού, αλλά και να διαμορφώσει μια ολόκληρη δυναστεία κατ' εικόνα της; Τα βιβλία της ιστορίας συχνά μιλούν μόνο για τις μάχες των σουλτάνων, αλλά οι πραγματικές αποφάσεις πολλές φορές δεν λαμβάνονταν στα πεδία των μαχών, αλλά πίσω από κλειστές πόρτες, ανάμεσα σε μεταξωτά μαξιλάρια.