گلهای رنگارنگ ۲۶۰ – افشاری (Golhaye Rangarang)الهه، گلپا، روح‌الله خالقی، مرتضی محجوبی|Sazo Avaz

گلهای رنگارنگ ۲۶۰ – افشاری (Golhaye Rangarang)الهه، گلپا، روح‌الله خالقی، مرتضی محجوبی|Sazo Avaz

Subscribe!    / @sazoavaz3021  

متن ترانه (Lyrics)
(فروغی بسطامی)

من آن عهدی چه با موی تو بستم
به مویت گر سر مویی شکستم
مرا دادی به موی خویش سوگند
عجب سررشته‌ای دادی به دستم
============================================

(عارف قزوینی)

نکنم اگر چاره دل هرجایی را
نتوانم و تن ندهم رسوایی را
نرود مرا از سر، سودایت بیرون
اگرش بکوبی تو سر سودایی را
همه‌شب من اختر شمرم کی گردد صبح
مهِ من چه دانی تو غم تنهایی را
چه خوش است اگر دیده، رخِ دلبر بیند
نبوَد جز این فایده‌ای بینایی را
============================================

(فخرالدین عراقی)

طره‌ی یار، پریشان چه خوش است
قامت دوست، خرامان چه خوش است
آن دلِ شیفته‌ی ما بنگر
در خم زلف پریشان چه خوش است
گر ببینی که به وقت مستی
لب من بر لب جانان چه خوش است
============================================

(معینی کرمانشاهی)

خانمان‌سوز بود آتش آهی گاهی
ناله‌ای می‌شکند پشت سپاهی گاهی
هستی‌ام سوختی از یک نظر ای اختر عشق
آتش‌افروز شود برق نگاهی گاهی
روشنی‌بخش از آنم، که بسوزم چون شمع
روسپیدی بود از بخت سیاهی گاهی
چشم گریان مرا دیدی و لبخند زدی
دل برقصد به بر از شوق گناهی گاهی
زردرویی نبود عیب، مرانم از کوی
جلوه بر قریه دهد، خرمن کاهی گاهی
خانمان‌سوز بود آتش آهی گاهی
ناله‌ای می‌شکند پشت سپاهی گاهی

============================================

(فخرالدین عراقی)

گر ببینی که به وقت مستی
لب من بر لب جانان چه خوش است
لذت عشق بتم از من پرس
تو از آن بی‌خبری کان چه خوش است