Naar Danpaati met de korjaal, 4 uur over de Surinamerivier

De tocht per boot duurde vier uur. Normaal, bij hoog water, duurt het twee uur maar nu stond het water heel laag. De reis ging van Atjoni maar Dan, en dan wel de Danpaati River Lodge. We zaten vier uur onder de straling van de gloeiende vuursteen ofwel zon. Faya sitong no brong mi so, zongen vroeger slaven en contractarbeiders over de zon: vuursteen brandt niet mij niet zo. De 2e regel van het liedje is: A djama soema sa kiri soema pi tjien (degene die de steen laat vallen is af) Dat liedje weordt in Suriname gezongen tijdens een spelletje om een hete steen door te geven. Overigens zijn er varianten op de tekst gemaakt. In Suriname kent iedereen dit liedje maar ik heb het ook geleerd op een school in Zuid Scharwoude waar ik ooit heb gewoond. Het woord in sranang tongo voor steen is ston, siton of sitong en dat lijkt veel op zon (son), vandaar de woordspeling.

De rit was eigenlijk een vier uur durende marteling voor blankhuidigen. Gelukkig is er een goed middel tegen verbranding: azijn. Doe azijn op de rood verbrande huid en de pijn trekt snel weg. Na een kwartier kan je de azijn eraf spoelen met water. Zo zorg je dat je niet gaat verbranden noch vervellen.

Want zonnebrandmiddel gebruik ik natuurlijk niet; uit onderzoek blijkt dat je daarvan huidkanker krijgt. De zon zelf is geneeskrachtig. Wie het onderzoekt komt hierachter: sinds overheden in de westerse wereld massaal zonnebrandmiddelen zijn gaan promoten, is het aantal huidkankergevallen navenant gestegen.

Je kunt het beste de huid insmeren met kokosolie of krapa-olie. Deze laatste is in Suriname te koop en beschermt ook tegen muggen.