अप्रतिष्ठा नै म हुँ - Nepal Manifest 07 | Pure Road

अप्रतिष्ठा नै म हुँ - Nepal Manifest 07 | Pure Road .

[Verse 1]
मेरो चित्त अरूको अशुद्धतामा बस्दैन,
तिमी र म एउटै शून्य स्वभाव हौँ,
कहिल्यै दुई रूप थिएनन् आमनेसामने हुन,
यथार्थलाई यथार्थकै रूपमा चिनिँदा द्वैत समाप्त हुन्छ।
[Verse 2]
अब म न “म” देख्छु, न “अरू”,
यसरी देख्नुलाई अद्वैत दृष्टि भनिन्छ,
अद्वैत हुँदा चित्त उत्पन्न हुँदैन,
चित्त नउत्पन्न हुँदा एकचित्त शान्त रूपमा यहाँ प्रकट हुन्छ।
[Chorus]
एकचित्त अचल छ,
अचल चित्त नै शून्यता हो,
न उत्पत्ति, न विनाश,
त्यही बुद्ध-चित्त हो, मुक्ति-चित्त हो।
[Verse 3]
म यस्तै हुँ,
अरू पनि यस्तै छन्,
म र अरू कहिल्यै केही फरक भएका छैनौँ,
आदिकालदेखि केवल शान्त, रिक्त आकाश मात्र।
[Chorus]
सबै धर्महरू कहिल्यै रूपवान थिएनन्,
किनकि सबै एउटै रूप — शून्य रूप — हुन्,
विभाजनका लागि कुनै रूप छैन,
जित–हारका लागि कुनै रूप छैन।
[Verse 4]
अरूको अशुद्ध स्वभावमा म बस्न सक्दिनँ,
किनकि “म” स्वयं पनि वास्तवमा छैन,
“अरू” पनि सत्य रूपमा छैन,
त्यसैले शुद्ध र अशुद्ध कहाँबाट उत्पन्न हुन्छन्?
[Bridge]
शून्यता नै म र अरू हौँ,
कहिल्यै दुई शून्यता थिएनन्,
शून्यताले शून्यतालाई घृणा गर्न सक्दैन,
किनकि आमनेसामने वा भेद गर्न कुनै रूप छैन।
[Chorus]
खोज्नुपर्ने कुनै दोष छैन,
समात्नुपर्ने कुनै शुद्धता छैन,
दुवै अप्राप्य छन्,
त्यसैले चित्त बस्ने कुनै स्थान देखिँदैन।
[Outro]
चित्त बसाउन खोज्ने “म” देखिँदैन,
किनकि मेरो स्वभाव नै आदिदेखि अप्रतिष्ठा हो,
अप्रतिष्ठा नै म हुँ,
शून्य, स्वतन्त्र, वर्तमानमा प्रकट — आदिदेखि यस्तै।