Kufa ni Faida: Kwenda Kukaa na Kristo? (Wafilipi

Paulo anapozungumza kuhusu “kuondoka na kukaa na Kristo,” anafanya hivyo si kama mtu anayekimbia duniani kuelekea mbinguni, bali kama Myahudi aliyekuzwa katika tumaini la ufufuo na anayesimama katikati ya simulizi kubwa la Mungu la kuumba upya ulimwengu (Wafilipi 1:23–24). Katika Biblia, tumaini la mwisho si kifo chenyewe, bali kile kinachofuata baada ya kifo—yaani ufufuo wa mwili na uzima mpya katika uumbaji uliorekebishwa. Kifo, kwa lugha ya Maandiko, ni usingizi wa subira, ambapo wafu hawashiriki tena shughuli za chini ya jua, wakingoja siku ile Mungu atakapofanya yote kuwa mapya (Mhubiri 9:5; Yohana 5:28–29).

Ndiyo maana Yesu anamzungumzia Lazaro kama aliyelala usingizi, akisubiri kuamshwa, ishara ndogo lakini yenye nguvu ya kile Mungu atafanya kwa watu wake wote katika mwisho wa historia (Yohana 11:11). Kwa hiyo, “kuondoka” kwa Paulo hakumaanishi kufikia mwisho wa safari, bali kupita hatua ya kati—hali ya kuwa pamoja na Kristo, salama ndani ya upendo wake (kiasi kwamba hata mauti hakuwezi kumtenga na upendo wa Mungu katika Kristo [linganisha na Warumi 8:38]), huku akisubiri ufufuo wa mwisho (linganisha Wafilipi 3:11; 2 Timotheo 4:6). Hapa ndipo tunapogusa kile tunachoweza kuita uzima baada ya kifo, lakini Biblia haituachii hapo; inalenga zaidi uzima baada ya uzima baada ya kifo—yaani ufufuo na uumbaji mpya ambamo mbingu na nchi vinaunganishwa chini ya utawala wa Kristo aliyefufuka (1 Wathesalonike 4:16–17; 1 Wakorintho 15:20–26, 51–52).

Kwa Paulo, basi, mvutano haukuwa kati ya “mbinguni sasa” na “duniani baadaye,” bali kati ya kuendelea kushiriki katika kazi ya Injili ndani ya dunia ya sasa au kupumzika ndani ya Kristo, akingojea kwa matumaini makuu zaidi. Ndiyo sababu anasema kubaki “katika mwili” ni faida kwa Wafilipi—kwa maana bado kuna kazi ya kufanywa, makanisa ya kujengwa, na ishara za ufalme wa Mungu kuonyeshwa hapa na sasa (Wafilipi 1:24). Hivyo, kauli kwamba “kufa ni faida” haipunguzi thamani ya maisha ya sasa, bali huiweka ndani ya tumaini pana zaidi: maisha haya ni ya muhimu kwa sababu Mungu anayependa ulimwengu huu ataurekebisha, si kuuacha nyuma. Mwisho wa hadithi si kutoroka duniani, bali uumbaji uliorekebishwa, ambapo walio wa Kristo wataishi tena—kwa mwili na kwa furaha—katika ulimwengu uliotawaliwa kikamilifu na upendo wa Mungu (Warumi 8:18–23; Ufunuo 21:1–5).