Czas pracy kierowcy zawodowego

Jakie czynności wliczają się do czasu pracy kierowcy?
W myśl Ustawy o czasie pracy kierowcy jest to:

Czas od rozpoczęcia do zakończenia pracy, który obejmuje wszystkie czynności związane z wykonywaniem przewozu drogowego, a w szczególności:

prowadzenie pojazdu;
załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem;
nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym;
czynności spedycyjne;
obsługę codzienną pojazdów i przyczep;
inne prace podejmowane w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy;
niezbędne formalności administracyjne;
utrzymanie pojazdu w czystości.”
Reasumując: przepisy zakładają, że poza samą jazdą, kierowca w trakcie pracy może mieć również inne obowiązki. Obowiązki te określamy mianem innej pracy kierowcy. Można zatem powiedzieć, że czas pracy to czas jazdy + czas innej pracy.

Ciekawostką jest, że do czasu pracy kierowcy wlicza się również 15 minut z przysługującej kierowcy przerwy, jeżeli jego czas pracy przekracza 6 godzin w danym dniu. Jak więc możesz zauważyć. Kojarzenie „czasu pracy” wyłącznie z jazdą jest błędne, ponieważ do czasu pracy kierowcy wliczamy znacznie więcej aktywności.
Odpoczynek dzienny na promie lub kolei
Rozporządzenie 561/2006 przewiduje pewne odstępstwo w zakresie wykorzystywania odpoczynków, gdy kierowca, na części trasy, podróżuje promem lub koleją. Podstawową kwestią jest jednak zapewnienie kierowcy, na czas takiej przeprawy, miejsca do spania poza pojazdem – koi lub kuszetki. Jeżeli taki warunek jest spełniony, wówczas kierowca może odebrać w trakcie przeprawy odpoczynek dzienny.

Co więcej, jeżeli podróż promem lub koleją nie trwa na tyle długo, żeby wykorzystać cały odpoczynek w trakcie przeprawy, odpoczynek taki można przerwać i dokończyć na lądzie. W takiej sytuacji należy zadbać o to, aby:

był to regularny dzienny odpoczynek (min. 11 godzin lub w częściach 3 godziny + 9 godzin),
cały odpoczynek zmieścił się w 24-godzinach od rozpoczęcia pracy w danym dniu,
przerwanie odpoczynku na wjazd i zjazd z promu nie trwało dłużej niż 1 godzinę (łącznie).
W przypadku, gdy na promie lub kolei kierowca nie ma zagwarantowanego miejsca do spania, czas ten należy zakwalifikować jako okres dyspozycyjności (nie jest to odpoczynek).

Odpoczynek tygodniowy na promie lub kolei
Na tych samych zasadach co odpoczynek dzienny (zob. „Odpoczynek dzienny na promie lub kolei”), na promie lub kolei można wykorzystywać również skrócony odpoczynek tygodniowy (min. 24 godziny).
Jednak w przypadku chęci wykorzystania przez kierowcę regularnego tygodniowego odpoczynku (min. 45 godzin) w części podczas przeprawy, wówczas należy pamiętać o dwóch dodatkowych wymaganiach:

1) podróż promem musi być zaplanowana na min. 8 godzin,

2) pozostałe części składowe odpoczynku muszą być wykorzystane poza pojazdem, w miejscu zagwarantowanym przez pracodawcę.

Nadrzędnym warunkiem wykorzystywania jakichkolwiek odpoczynków na promie lub kolei jest oczywiście zapewnienie kierowcy, na czas przeprawy, miejsca do spania w postaci koi lub kuszetki.

Praca w załodze kilkuosobowej
O dwóch kierowcach (lub większej ilości) będziemy mogli powiedzieć, że stanowią załogę, gdy między kolejnymi odpoczynkami, w trakcie każdego okresu jazdy, znajdują się razem w pojeździe, po to aby podjąć się jego prowadzenia w razie konieczności. Mówiąc prościej – cała jazda w danym dniu ma być wykonywana wspólnie. Fakultatywna jest jedynie pierwsza godzina – może zdarzyć się sytuacja, w której jeden kierowca rusza samodzielnie, a drugi dosiada się w trakcie pierwszej godziny jazdy. Ci kierowcy dalej będą traktowani jak załoga.

Co daje praca w załodze? Zamiast 24-ech godzin, potoczna doba kierowców w załodze potrwa aż 30 godzin. To znaczy, że mają oni 30 godzin od rozpoczęcia pracy na wykorzystanie odpoczynku dziennego. Co więcej, ten odpoczynek może być zawsze 9-godzinny – nie obowiązuje ich „limit trzech skróceń”.

Ograniczenia dotyczące jazdy pozostają bez zmian – 9 godzin prowadzenia pojazdu przez każdego członka załogi i możliwe wydłużenie do 10-ciu dwa razy w tygodniu. Nie można również przekraczać 4,5 godziny jazdy bez przerwy.

W zakresie wspomnianych przerw dopuszcza się, aby były one wykorzystywane podczas prowadzenia pojazdu przez drugiego kierowcę, o ile nie jest się zaangażowanym w pomoc kierującemu. Co do zasady jednak, okresy w trakcie których kierowca nie prowadzi pojazdu i nie wykonuje innej pracy, rejestrowane są jako stan gotowości.