Oddajesz innym całe swoje serce, a w zamian NIE DOSTAJESZ NIC

Dajesz z siebie wszystko, a jednak nie dostajesz nic w zamian? Starasz się dbać o najbliższe osoby, a one i tak tego nie zauważają?

Ten film nagrywam dla osób, które dają z siebie wszystko, ale w zamian nie dostają nic.

Zbyt wiele osób zmarnowało sobie życie przez takie podejście.

Może jesteś jedną z takich osób, która bardzo dużo daje, a później płacze gdy nikt nie widzi, ponieważ Twoje oddanie w żaden sposób nie zostaje zauważone.

Dajesz, dajesz, dajesz, a na końcu i tak nic nie dostajesz.

Dlaczego tak jest, że ja daje z siebie wszystko i poświęcam się dla innych, ale w zamian nie dostaję nic?

Czekam i czekam, kiedy ktoś mi bliski dostrzeże moją dobroć, moje starania, ale to i tak zawsze jest za mało. Zawsze w końcu i tak coś jest źle.

To boli, bo przecież tak mocno się staram, a jednak moje starania nie są zauważone i docenione.

Czy jesteś osobą wychowaną w taki sposób, aby nigdy za bardzo się nie wychylać?

Chodzi mi tu o podejście, w którym zawsze mamy być uśmiechnięci i znosić wszelkie trudy, bo tak „wypada”.

Czy w swoim życiu nie raz słyszałaś, że za mało się starasz lub że jesteś niewystarczająco dobra?

Bardzo często kobiety są wychowywane właśnie w taki sposób, aby były grzeczne i uczynne. Mają być posłuszne i nie sprawiać żadnych kłopotów. Mają być „idealne”.

Jednak spotykam się również z przykładami mężczyzn, którzy od dziecka również musieli być bardzo posłuszni i zupełnie nie potrafią wyjść z tej roli w dorosłym życiu i związku.

Jaki jest główny problem?

Dla wielu z nas wmówiono, że na miłość musimy sobie zasłużyć. Że miłość pojawi się dopiero w momencie, kiedy przestaniemy myśleć o sobie i będziemy spełniać potrzeby bliskiej osoby.

Wielu z nas w to uwierzyło i teraz dajemy swoje serce innym na tacy, robimy wszystko by kogoś bliskiego zadowolić, a to i tak nie przynosi rezultatów.

Wierzymy, że na miłość musimy zasłużyć swoim oddaniem i poświęceniem.

Jednak takie podejście do miłości oznacza, że ktoś w relacji jest gorszy, a ktoś jest lepszy.

Ktoś jest ważniejszy i ktoś jest mniej ważny. Kogoś potrzeby są spełniane, kiedy potrzeby drugiej osoby są wyśmiane lub całkowicie zapomniane. Ktoś daje, a ktoś inny bierze.

Dlaczego to właśnie my musimy dawać, a inni mają tylko brać?

Taką zaburzoną równowagę widać w wielu rodzinach, przyjaźniach, a nawet w relacjach zawodowych, kiedy to znajomi z pracy wykorzystują Twoją dobroć.

Taką zaburzoną równowagę widać w związkach, w której jedna osoba jest po trudnych przejściach emocjonalnych i ma bardzo roszczeniowe nastawienie.

Taki ktoś uważa, że tyle w życiu przeszedł, że teraz mu się należy w końcu coś dobrego. Taka osoba potrafi jedynie brać i wiecznie jej mało, szczególnie gdy trafi na podatny grunt, czyli na osobę, która mocno wierzy w to, że musi zasłużyć na miłość bezgranicznym oddaniem.

Kiedy wierzysz, że na miłość musisz zasłużyć swoim oddaniem, oznacza to, że cały czas musisz starać się ponad swoje siły.

Nie możesz być sobą, nie możesz mieć chwil słabości i zwątpienia, tylko zawsze musisz być w gotowości do dbania o potrzeby innych.

Taka osoba stale jest zajęta spełnianiem marzeń innych osób, dlatego nie ma wcale czasu na własne marzenia.

To przerażające, jak łatwo jest nam zapomnieć o sobie. Jak łatwo jest nam zrezygnować z własnych marzeń. Jak łatwo jest nam zrezygnować z zaspakajania własnych potrzeb tylko po to, by dbać o kogoś, kto nawet tego nie doceni.

Jak przyzwyczajasz innych, że robisz dla nich wszystko, ale nie masz oczekiwań, to ludzie właśnie tak będą Cię traktować. To dla nich wygodne, bo Ty dajesz im siebie, a oni nie muszą dawać od siebie nic.

Niestety to problem wielu z nas, że my bardzo się staramy i po cichutku liczymy na to, że ktoś nas doceni i również będzie dla nas dobry, ale to zazwyczaj nie działa.

Lepiej założyć, że ludzie nie będą się domyślać, czego ty chcesz. Nawet jak kochają cię na swój sposób, to jeżeli nie domagasz się spełnienia swoich potrzeb, to oni ich nie będą spełniać, bo uznają, że tobie taka sytuacja pasuje.

Bardzo smutne jest to, że Ty naprawdę chcesz dobrze. Naprawdę chcesz wszystkiego co najlepsze dla bliskich. Jednak w pewien sposób też liczysz na to, że ktoś Ci podziękuje, że dostrzeże Twój trud i starania.

To smutne, kiedy starasz się tak mocno, a dla kogoś powiedzenia słowa "dziękuję" to zbyt wiele.

Nie potrafimy doceniać tego, co przychodzi nam zbyt łatwo. Dlatego jeżeli dajesz od siebie zbyt wiele, ale nic nie oczekujesz w zamian, ludzie przestają doceniać to co dla nich robisz, bo przychodzi im to bez wysiłku.

Kiedy tak mocno myślisz o potrzebach innych osób, tak naprawdę nie znasz własnych potrzeb.

Osoby, które bezgranicznie poświęcają się dla innych, całkowicie zatracają siebie. Nie wiedzą kim są i czego chcą. Jeżeli nie uświadamiasz sobie swoich potrzeb, to nie możesz domagać się ich zaspokojenia.

Jeżeli wszystkich dookoła traktujesz jako ważniejszych od siebie, to w końcu wszyscy inni również też będą traktowali Cię jako osobę mało ważną.