Dorota Rzeka - Tafla Wody (Official Audio)

Muzyka: Dorota Rzeka
Słowa: Dorota Rzeka
Produkcja: Dorota Rzeka
Miks, mastering: Dorota Rzeka

Tekst/Lyrics:
Tyle mych łez...
Bo ciebie kochałam, wiem, że ty mnie też
Zamykam oczy, by widzieć cię znów
Marząc o chwili wysnutej ze snów

Cóż no pech, każdy dzień pchało do przodu uczucie
O wyznaniu, którego pragnęłam nad życie
Do czasu, gdy szczerze do bólu wyznałeś
Że nigdy nie powiesz, że mnie kochałeś

Ja nadal myślę, piszę i snuję
O tej miłości, której nie warta
Przebita słowem, jak ostrzy gradem
To pod powierzchnią głoszę swą tyradę
Serce swe skrywasz.. POD TAFLĄ WODY
Podczas gdy moje... MASZ JAK NA DŁONI
Wznosisz fortece, z grzbietów fal
Ja boję się, że zatoniesz tam

Zgubiłam się... POD TAFLĄ WODY
Nie widzę nic... BRAK MI SWOBODY
Zanikał tlen, gdy zaciskałam krtań
Gdy słone łzy, wdawały się do ran

Miłość mnie przytłaczała, teraz jest mi żal
Wspomnień, których nie ma i nie będzie w nas
Dlaczego mi zabrakło siły i odwagi?
Być może bałam się, że stracę cię na zawsze

Do czasu, gdy szczerze do bólu wyznałeś
Że nigdy nie powiesz, że mnie kochałeś

Ja nadal myślę, piszę i snuję
O tej miłości, której nie warta
Przebita słowem, jak ostrzy gradem
To pod powierzchnią głoszę swą tyradę

Serce swe skrywasz.. POD TAFLĄ WODY
Podczas gdy moje... MASZ JAK NA DŁONI
Wznosisz fortece, z grzbietów fal
Ja boję się, że zatoniesz tam

Zgubiłam się... POD TAFLĄ WODY
Nie widzę nic... BRAK MI SWOBODY
Zanikał tlen, gdy zaciskałam krtań
Gdy słone łzy, wdawały się do ran

Tyle wyrzeczeń, zastygam w miejscu
Ty wstrzymujesz dech, a ja nadal trwam
Może wreszcie to powiesz, nie ma szans
Nie wiem czemu to robię, wierzę w nas
Niewiele to zmieniło, wciąż jesteśmy tak daleko
Czułam to uczucie, teraz spowite przez mgły
Jednak w tli się nadal cząstka, czekam wciąż
Więc może to twoja kolej

Ja nadal myślę, piszę i snuję
O tej miłości, której nie warta
Przebita słowem, jak ostrzy gradem
To pod powierzchnią głoszę swą tyradę
Serce swe skrywasz.. POD TAFLĄ WODY
Podczas gdy moje... MASZ JAK NA DŁONI
Wznosisz fortece, z grzbietów fal
Ja boję się, że zatoniesz tam

Zgubiłam się... POD TAFLĄ WODY
Nie widzę nic... BRAK MI SWOBODY
Zanikał tlen, gdy zaciskałam krtań
Gdy słone łzy, wdawały się do ran

I choćbyś powiedział, to tylko teorie
Niezliczone myśli i w głowie historie
Bo choć Cię kochałam, wciąż nie mam pewności
Czy coś by nam wyszło? Los nie zna litości

2026 Dorota Rzeka productions inc.

IG   / dorotarzeka  
FB   / dorotarzekaofficial