POPP 19 z dr. P. Adamczykiem neuronauce i psychodelikach w leczeniu depresji & dwie niespodzianki!

To kolejne wydanie POPP w którym splatają się pozornie odległe i różne teorie. Punkt wyjścia to dwa artykuły dotyczące klinicznego zastosowania psychodelików – jak LSD czy psylocybina– w leczeniu depresji i zaburzeń afektywnych. Wyniki badań są bardzo obiecujące. W tle pojawi się Freud (tak!), a na koniec niespodzianka – artykuł Stefana Szumana, pioniera polskiej psychologii i jednego z założycieli Instytutu Psychologii UJ, o badawczym potencjale meskaliny.

W tym wydaniu POPP gościmy dr. n. med. Przemysława Adamczyka, który z wykształcenia jest magistrem psychologii – absolwentem UJ (2007 i neuropsychofarmakologiem – doktorat z nauk medycznych w dziedzinie biologii medycznej obronił w Instytucie Farmakologii PAN (2011). Posiada doświadczenie terapeutyczne w pracy z osobami uzależnionymi i chorymi na psychozy schizofreniczne (psychoterapeuta psychoanalityczny, psycholog, terapeuta zajęciowy), z zamiłowania zielarz z ukończonym kursem fitoterapii, wieloletni pracownik badawczy w CMUJ i UJ, obecnie zatrudniony w zakładzie Psychologii Klinicznej w Instytucie Psychologii UJ.

Od zawsze fascynuje go tajemnica funkcjonowania mózgu jako kreatora rzeczywistości.  jego zainteresowania naukowe dotyczą badań mózgowego podłoża świadomych procesów psychicznych i ich zaburzeń. Kierownik trzech projektów badawczo-naukowych NCN, które skupiają się na badaniu procesów poznawczo-emocjonalnych i językowo-komunikacyjnych u osób zdrowych w odniesieniu do populacji klinicznej osób cierpiących na psychozy schizofreniczne. W realizowanych projektach dotyczących mózgowego podłoża zaburzeń języka figuratywnego w schizofrenii (humor, metafory, ironia) stosuje komplementarne metody behawioralne i neuroobrazowe. Interesuje się także zagadnieniem relacji pomiędzy anormalną strukturą sieci neuronowych w schizofrenii i jej związku z manifestacją objawów psychopatologicznych. Ma nadzieję, że wyniki prowadzonych przez niego badań mogą znaleźć potencjalne zastosowanie w rozwoju wskazań dla rehabilitacji społeczno-poznawczej w schizofrenii, ale i przyczynić się do lepszego poznania strukturalno-funkcjonalnych biomarkerów schizofrenii.