O BAILE DA RASPA

"Tempos pasados sempre foron mellor"

Ya ya, tempo pasados foron mellor, claro, como o pan de ración. Esta nosa morriña polos lembros de aquela, este vicio que nos asulaga o cerebro, esa cegueira contaxiosa, esa chorrada social de morrer matando, de non recoñecer que os adiantos son cativos pasos e de pensar que estamos peor que antes nos tempos que estamos.

Esquencemos os dereitos das mulleres, o dereito ao salario, o dereito a ceive expresión que non era ceive nos tempos de Franco. Supoño que o pasado puido ser mellor para os señoritos, para os empresarios que amañaban os cartos a conta da miseria do traballador, do silencio do proletariado, do castigo e do escarnio e para aqueles que por aqueles tempos se arrexuntaban na mafia do estado. Non lle foi tan ben a outros tantos.

Me sogro fala desto no seu comentario, sen malicia por certo, como un lembro simplemente pasado e dese xeito dalle voz a aquelas cantas que botaban pola radio. Esta peza é unha peza mexicana e do mesmo xeito que a botaban na radio os nenos cantaban o que lle saía do carallo, inocentes eles, sen maxinar que hoxe nos estaría agasallando con aquelas cousas que pasaban, xa ves, neste caso fala da cartilla de racionamento, do pan de ración co que o estado represor mal alimentaba ó gando.

Eu para interpretala utilizo dun tiro a miña gaita e tamén me acompaño de tambor e bombo mais cunchas, bueno, e un par de voces mais ou menos coa frauta en Do de dixitación gaiteira Jachía. Remato a canta en tonalidade distinta e plaxio a canta do meu sogro que nos fala dos tempos de antaño.

Todo de balde, digo, que podemos escoitar e ver o meu traballo a conta de nada, gratis, de balde, somentes interrumpidos mínimamente o principio con unha merda de propaganda, a ver, e malia así os hai que ainda nos queixamos. A estos, ide pro carallo.