CAŁA Bitwa o Berlin z Perspektywy Niemieckiej | Dokument BEZ CENZURY

W ostatnich miesiącach II wojny światowej niemiecki front wschodni ulegał stopniowemu załamaniu, które doprowadziło do decydującej bitwy o Berlin. Wehrmacht, osłabiony niedoborem ludzi, paliwa i łączności, rozpadł się na fragmenty niezdolne do utrzymania spójnej obrony. Ostrzeżenia dowódców dotyczące kruchości frontu były ignorowane, podczas gdy kolumny ludności cywilnej uciekały na zachód w chaotycznym exodusie, który przeciążał kluczowe szlaki komunikacyjne.

Armia Czerwona posuwała się naprzód z bezprecedensową przewagą materialną i ludzką. Ponad dwa miliony żołnierzy, tysiące czołgów, potężna artyleria oraz całkowita dominacja w powietrzu umożliwiły precyzyjnie zaplanowaną ofensywę pod względem logistycznym. Artyleria stała się osią sowieckiej doktryny, niszcząc rozległe obszary terenu przed natarciem wojsk lądowych. W kwietniu 1945 roku forsowanie Odry i walki o wzgórza Seelow stanowiły ostatnią niemiecką próbę powstrzymania marszu na stolicę. Pomimo działań obronnych mających na celu opóźnienie wroga, pozycje upadły po dniach nieustannych walk.

Sowiecka ofensywa była dodatkowo uwarunkowana rywalizacją pomiędzy jej głównymi dowódcami, podsycaną przez kierownictwo polityczne, co przyspieszyło marsz na Berlin. Dla niemieckiego dowództwa obrona przekształciła się w wyścig z czasem, którego celem było umożliwienie ewakuacji ludności cywilnej. Po przełamaniu frontu pierścień okrążenia wokół stolicy szybko się zamknął. Berlin został odizolowany, poddany ciągłym bombardowaniom i walkom miejskim, w które zaangażowane były regularne jednostki, improwizowane milicje oraz zagraniczni ochotnicy. Ostateczny upadek był rezultatem całkowitego wyniszczenia, w którym struktura militarna, polityczna i społeczna Rzeszy rozpadła się pod naporem nieodwracalnej ofensywy.