Z labradorką nad Atlantykiem

W listopadzie 2025 roku zabrałam ze sobą 9-miesięczne szczenię rasy Labrador retriever w dwutygodniową trasę ciężarówką z Polski do Hiszpanii i powrót. W drodze do Hiszpanii zatrzymałyśmy się na pauzę weekendową u wybrzeża Francji nad Atlantykiem nieopodal granicy z Hiszpanią. Spędziłyśmy tutaj sobotę i niedzielę nad Atlantykiem z labradorką Agrą.
Agra, jako pierwsze szczenię z pierwszego miotu pod moim przydomkiem, została ze mną najdłużej i kiedy zmiany na rynku pracy sprawiły, że wróciłam do pracy jako kierowca C+E w transporcie międzynarodowym.
Zanim wyjechałam z Agrą w pierwszą trasę, przez około dwa miesiące trenowałyśmy elementy nie tylko posłuszeństwa i socjalizację ale także wchodzenie i schodzenie po stromych schodach z asekuracją, podnoszenie labradora na wysokość około 100-150 cm, odwracanie tyłem do drzwi i schodów, czekanie na komendę. Jednym z elementów szkolenia było oswajanie z głośnymi dźwiękami o strzałami przy strzelnicy a następnie na strzelnicy. Agra była przygotowywana pod kątem dalszego szkolenia w kierunku myśliwskim oraz do wystaw. To szczenię w dniu wyjazdu w trasę miało już za sobą udział w dwóch wystawach psów myśliwskich, gdzie na każdej z nich uzyskało ocenę wybitnie obiecującą i tytuły: najlepsze młodsze szczenię w rasie oraz najlepsze szczenię w rasie, tj. w kategoriach wiekowych w których labradorka Agra wystąpiła.
W grudniu 2025 roku Agra jako ostatnie szczenię z mojego pilotażowego miotu pojechała do nowego domu, gdzie skradła serca domowników i zamieszkała na stałe.
Dla mnie jako początkującego hodowcy labradorów wydobycie i rozwinięcie talentu u szczeniaczka to ogromny sukces potwierdzony informacją zwrotną od nabywcy.