آن نفسی كه باخودی یار چو خار آیدت/ مولانا

«از خود بی خود بودن» شادی و آرامش می بخشد و «با خود بودن» غم و غصه می آورد
غزل مولانا: سلوک عارفانه پارادوکسی که «اسرار خودی و رموز بی‌خودی» اقبال لاهوری را به یاد می آورد
مولانا در این غزل از سلوک عارفانه و کشف و شهودهای خود سخن می گوید.
او دیوانه و مجنونی است که اسرار را فاش می کند.

حلاّج اشارت گو از خلق به دار آمد وز تندی اسرارم حلاّج زند دارم

دیوان شمس ماحصل آن لحظات ناب بی‌خودی است که در آن شادی وصف ناپذیر و استغنا و بی باکی و سبکی و آسایش موج می زند و با خودی که غم و غصه می زاید.


آن نفسی كه باخودی یار چو خار آیدت وان نفسی كه بیخودی یار چه كار آیدت
آن نفسی كه باخودی خود تو شكار پشه‌ای وان نفسی كه بیخودی پیل شكار آیدت
آن نفسی كه باخودی بسته ابر غصه‌ای وان نفسی كه بیخودی مه به كنار آیدت
آن نفسی كه باخودی یار كناره می‌كند وان نفسی كه بیخودی باده یار آیدت
آن نفسی كه باخودی همچو خزان فسرده‌ای وان نفسی كه بیخودی دی چو بهار آیدت
جمله بی‌قراریت از طلب قرار تست طالب بی‌قرار شو تا كه قرار آیدت
جمله ناگوارشت از طلب گوارش است ترك گوارش ار كنی زهر گوار آیدت
جمله بی‌مرادیت از طلب مراد تست ور نه همه مرادها همچو نثار آیدت
عاشق جور یار شو عاشق مهر یار نی تا كه نگار نازگر عاشق زار آیدت
خسرو شرق شمس دین از تبریز چون رسد از مه و از ستاره‌ها والله عار آیدت

Recited by drzeynabnowruzi wisequotes# Poem #rumiquotes #rumi #poetry#
#persian_poetry #rumi_poetry #wisequotes# Poem #poetry
Persian [English subtitle]#Молана#Шеъри #форсӣ#
Mystic #Mysticism #love #sufism#