Oğuz Hanın Mirası Yirmi Dört Boy 2 𐰆𐰍𐰔:𐰴𐰣𐰣:𐰢𐰃𐰼𐰽𐰃:𐰘𐰃𐰼𐰢𐰃:𐰓𐰇𐰼𐱅:𐰉𐰆𐰖

Oğuz Hanın Mirası Yirmi Dört Boy

Söz: Osman Nuri ALKAN - Yapayus
Düzenleme: Osman Nuri ALKAN - Yapayus
Beste: Yapayus
Sürüm: 2
Ezgi Üretim: SUNO AI

Karanlık bir gök yarıldı, düştü kutsal bir ışık...
Mavi bir tan vaktinde, göldeki ağacın gölgesine.
Yazgı oldu karışık! Yüzü gök, ağzı ateş, gözlerinde bin tasa;
Bu çocuk ki sarsılınca, koca dünya titrer!

Kırk gün geçti geçmedi, bindi yağız atına,
Kılıç çaldı karanlığın en derin katına.
Orman sustu, yer sustu, Kıyant denen canavar,
Oğuz’un pençesinde buldu kanlı bir mezar!

YİRMİ DÖRT BOY! TEK YÜREK!
TEK BİR ULU ÇINAR! KÖKÜ DERİNDE SAKLI, DALLARI GÖĞE UZAR!

GÖKSEL BOYLAR…
Bozoklar kolu! Altın Yay’ın sahibidirler!
Gün doğdu Gün Han’dan:
Kayı, Bayat, Alkaevli, Karaevli!
Sağ kolda damgalar, ak otağa vuruldu!

Ay Han’ın ışığıyla parladı bozkırın yüzü,
Yazır, Döğer, Dodurga, Yaparlı’nın her sözü.
Ana sütüyle yoğrulmuş, kutsal toprak ve ocak,
Oğuz’un çiçekleri, her yanda açacak!

Yıldız Han’ın oğulları;
Avşar, Kızık, Beğdili, Karkın
boyu kuşanmış, keskin kılıçlı dili!

DERKEN BİRDEN BİR KARANLIK BASTI…
GÖKTEN BİR MAVİ IŞIK İNDİ!

YERSEL BOYLAR…
Üçoklar kolu! Gümüş Oklar’ın sahibidirler!
Gök Han’dan gelen nesil;
Bayındır ve Peçenek,
Çavuldur ile Çepni, tarihe vurdu birer sek!

Dağ Han’ın gölgesinde
Salur, Eymür, Alayuntlu,
Yüreğir’in kucağı, her zaman umutlu.
Deniz Han’ın sularında İğdir, Büğdüz, Yıva, Kınık,
Gönüller bir oldukça, asla kalmazlar kırık!

Kınık’tan bir devlet doğdu,
Selçuklu’dur adı!
Kayı’dan bir cihan ki, Osmanlı’dır muradı!
GÖKSEL IŞIK BİRLEŞTİRİR HER BOYU...
ULAŞTIRIR EN TEPEYE!