RUMUNIA wejście na najwyższy szczyt Rumuni w Fogaraszach

Pomysł przejścia głównej grani Fogaraszów powstał spontanicznie, choć już od dłuższego czasu planowałem wyjazd w rumuńskie góry. Nadarzyła się okazja kupienia relatywnie tanich biletów lotniczych do Sibiu, miasta położonego u podnóża tego masywu Karpat. Po wylądowaniu wystarczyło przejechać pociągiem kilka stacji i już po kilku godzinach od wylądowania weszliśmy w las porastający zbocza gór. Początkowo krajobrazy przypominały nasze Bieszczady, choć wysokości były znacznie większe. Drugiego dnia weszliśmy wyżej i niektóre partie szlaku nawiązywały swoim charakterem do Orlej Perci w Tatrach. Najwyższy szczyt - Moldoveanu też ma niewiele większą wysokość niż Rysy. Czuliśmy jednak wyraźnie, że jesteśmy dalej na południe. Roślinność wysokogórska była znacznie bogatsza, niż w polskich górach. Cały czas czuliśmy też na plecach "oddech niedźwiedzi", których w Rumuni jest najwięcej w Europie. Już podczas pierwszego noclegu w lesie zbudziły nas dziwne odgłosy świadczące, że jakieś zwierze próbuje dostać się do środka wiaty, napierając na metalową kratę. Podczas kolejnego noclegu straciliśmy część prowiantu, a na schronie, w którym nocowaliśmy na koniec, widniały wyraźne ślady niedźwiedzich pazurów. Spotykani na szlaku turyści często opowiadali o bezpośrednich spotkaniach z tym ssakiem. Nam jednak wrażeń nie brakowało. A to za sprawą pogody, która pogorszyła się drugiego dnia wyprawy. Ze względu na skrajnie trudne warunki, jak na letnią porę, nocleg przy jeziorze Lacul Avrig na zawsze pozostanie w naszej pamięci. Ogólnie wybrana przez nas trasa licząca 67 km, od Turnu Rosu do Victorii, obfitowała w wiele wspaniałych widoków. Gorąco polecam. W towarzystwie mojego syna Aleksandra, tych kilka dni spędzonych na górskim szlaku było dla mnie pasmem niezapomnianych przygód. Humorów nie popsuła nam nawet informacja o odwołanym locie powrotnym. Z tych "cytryn" też zrobiliśmy "lemoniadę".