Koningsplein

Mijn naam is Willem van Dijk, geboren en getogen in Den Helder. In 1905 ben ik dertig jaar en werkzaam als winkelier. Het Koningsplein vormt het hart van onze stad, een open plein waar mensen elkaar ontmoeten, goederen wisselen en het geluid van paardenwagens en stemmen versmelt. Rond het plein staan lage panden van twee tot drie verdiepingen met grote ramen, waar winkels en woningen zich vermengen. Smiddags zitten winkeliers soms buiten, groeten voorbijgangers en wisselen verhalen met zeelui en boeren. Het plein zelf is ongerept, geen monumenten of fontein, enkel een open ruimte waar kinderen spelen en volwassenen nieuws bespreken. Vroeg in de ochtend klinken de klokken van de kerk, marktlieden bieden hun waren aan en de geur van vers brood, leer en soms zilte zeelucht vult de lucht. Nabij het plein ligt het station; het gestoom van treinen hoort men duidelijk. Wanneer een marineschip de haven binnenvaart, stroomt het plein vol nieuwsgierigen; de marine is het leven van Den Helder. In de namiddag verzamelen families bij de Postbrug en kijken uit over het kanaal, verbonden met handelsroutes en de zee. De grond is zandig met klinkers, bij regen modderig, maar het plein blijft het sociale centrum: de hartslag van onze gemeenschap. Hier worden dagelijks handel, maritieme bedrijvigheid en het gewone leven vermengd. Voor ons is het meer dan een kruispunt; het is de plek waar de stad leeft, spreekt en ademt, een plek die het ritme van Den Helder bepaalt en ons dagelijks verbindt met de zee en elkaar.