Joanna Wnuk-Nazarowa - Psalmy przyszłości? - Psalm miłości?

Joanna Wnuk-Nazarowa - Psalmy przyszłości? - Psalm miłości? | Psalms of the Future? - The Psalm of Love?
/utwór z płyty Przez Łzy / Tearfully na chór mieszany do słów Zygmunta Krasińskiego | for mixed choir to lyrics by Zygmunt Krasiński (2009)/

Wykonawcy/performers:
Zespół Śpiewaków Miasta Katowice „Camerata Silesia”
The Katowice City Singers' Ensemble “Camerata Silesia”
Aleksandra Poniszowska sopran solo
Bogusław Kowalski tenor solo
Ireneusz Osiecki akordeon | accordion

Anna Szostak dyrygent/conductor

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Muzyczny ślad”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.
Co-financed with a grant from the Minister of Culture and National Heritage through the Fund for the Promotion of Culture under the “Muzyczny ślad” (Musical Trace) programme managed by the Institute of Music and Dance.

PSALM MIŁOŚCI
Przeciw piekłu podnieść kord,
Bić szatanów czarny ród,
Rozciąć szablą krwawy knut
Barbarzyńskich w świecie hord,
Lecz nie nęcić polski Lud,
By niósł Szlachcie polskiej mord!
Marne wrzaski – próżne mowy –
Z krwi i złota stary świat!
My do innych idziem lat,
Promień z Niebios spadł już nowy!
Gdy z kolebki Duch się budzi,
Niemowlęctwem wolnych ludzi
Giliotyna i grabieże!
Dzieciom luby wściekły gniew!
I w wylaną bratnią krew
Wierzą, ciemne, w ślepej wierze!
Nie wolności dotąd człowiek,
To wolności wstało zwierze!
Lecz czas łuskom odpaść z powiek –
Czas już przejrzeć Boga wolę!
Czas anielski podjąć trud,
Czas odrzucić wszelki brud
I tem samem znieść niewolę! –
[…]
Kto chce iskier z czarta kuźni,
By przepalić czarta moc,
Ten świat w gorszą wpycha noc,
Ten mądrości wiecznej bluźni.
Choćby nie był Moskal rodem,
Ten Moskalem stał się z ducha,
Ten mongolskich natchnień słucha –
Moskwa-piekło mu narodem.
***
Szata Polski nieskalana,
Przenajczystsza i świetlana –
Jak niewinność trudu trudów,
Jako odkup wszystkich Ludów
Dotąd w Polski grobie leży! –
Ten, kto wzniesie pierwszy rękę,
By śnieg zetrzeć z tej odzieży,
Kto przemieni w zbrodnią mękę,
Kto przekuje w nóż kajdany,
A nie w szablę – ten przeklęty! –
[…]
Lecz się grzechy mazać winny,
Gdyż z grzesznika człowiek inny
Wylatuje śród cierpienia –
Tak jak Feniks, co się zmienia –
Nieśmiertelny – śród płomienia!
[…]
***
Powiedz orle! orle mój!
Białoskrzydlny, niezmazany,
Skąd tych czamych myśli rój?
[…]
Przeciw piekłu podnieść kord,
Bić szatanów czarny ród,
Rozciąć szablą krwawy knut
Barbarzyńskich w świecie hord!
[…]
Jedno tylko, ach! zbawienie,
Jeden tylko – jeden cud,
Z Szlachtą polską polski Lud,
Jak dwa chóry – jedno pienie! –
Hajdamackie rzućcie noże
I oszczerstwa i bluźnierstwa!
By Carycy w grobie kości
Nie skleiły się z radości,
Trup nie parsknął w śmiech szyderstwa!
Hajdamackie rzućcie noże,
By nie klęły na was wieki,
Że cel wieków – znów daleki!
Żeście w dumie – żeście w szale
Przewrócili losów szalę
I rozbili się na skale,
Kędy wiecznie się wyrodni
Rozbić muszą – bo na zbrodni!...
[…]
Hajdamackie rzućcie noże!
Bo gdy miną fale godzin,
Co nas dzielą od narodzin,
Będzie Polska zmartwychwstała
Wszystkich zbójców przeklinała!
[…]
Zygmunt Krasiński