Rozstajne Drogi (Pieśń o Trzech Braciach)

#folk #etnic #darkhistory #darkfolk #etno #ballada #ballad

Tekst:

Zwrotka 1
W czasach, gdy słońce było jeszcze bogiem,
Wyszli trzej bracia za ojcowski progiem.
Prowadził ich wiatr, co w konarach huczy,
I głód przestrzeni, co wilki w nocy uczy.
Lech miał wzrok ostry, Czech serce ze stali,
Rus patrzył w gwiazdy, co się w mroku pali.
Za nimi dymy spalonych domostw,
Przed nimi puszcza – milczący pomost.

Refren
Bracie, mój bracie, gdzie droga nas niesie?
Krew nasza wsiąknie w prastarym lesie.
Jeden na północ, drugi na wschód,
Trzeci tam, gdzie skalisty jest głód.
Rozstajne drogi, dębowy znak,
Nad nami krąży przeznaczenia ptak.

Zwrotka 2
Rus pierwszy poczuł stepów tchnienie dzikie,
Gdzie rzeki szerokie płyną z wielkim krzykiem.
Zebrał swe wozy, skręcił w stronę świtu,
Zniknął w oddali, w oparach błękitu.
Czech spojrzał na góry, co niebo dźwigają,
Gdzie białe mgły doliny skrywają.
„Tu mój spoczynek, tu twarda opoka”,
Rzekł i podążył, gdzie grań jest wysoka.

Zwrotka 3
Został Lech sam w głuchym boru cieniu,
W szeptach liści i kamieni milczeniu.
Nagle nad wzgórzem, na dębie wiekowym,
Ujrzał on orła w blasku purpurowym.
Ptak skrzydła rozpostarł na tle krwawej zorzy,
Znak to był jasny, co przyszłość otworzy.
„Tu gniazdo ułożę, tu mury zbuduję,
Gdzie białe pióro wolność zwiastuje!”

Mostek
Lech... (Białe Gniazdo)
Czech... (Złota Praga)
Rus... (Stepu Saga)
Rozcięta nić, rozdarta krew...
W puszczy zostaje tylko drzew śpiew.

Zwrotka 4
Minęły wieki, kurz przykrył ślady,
Bracia odeszli w cieniów gromady.
Lecz gdy noc przyjdzie i wiatr mocniej zawieje,
Budzą się stare, pogańskie dzieje.
Wciąż w naszych żyłach płynie tamta droga,
Co prowadziła od progu do boga.
Trzy lądy, trzy serca, lecz korzeń ten sam,
Wrośnięty w ziemię, na przekór złym dniom.

Outro
Lechu, Czechu, Rusie...
Wiatr niesie echo w puste trzęsawiska.
Ognisko zgasło...
Zostały tylko nazwiska.

Stworzyłam ją, łącząc własną wizję z nowoczesnymi narzędziami AI.