Osmanlı'da Zorlu Kış Gecelerinde Hayatta Kalabilir Miydin?

Bu gece sizi, sobanın henüz icat edilmediği, pencerelerden soğuk rüzgârların sızdığı Osmanlı kışlarına doğru sakin bir yolculuğa çıkarıyoruz…
Sarayların yüksek duvarlarından, taş köylü evlerine; dar sokaklardan, rüzgârın uğuldadığı hanlara kadar uzanan uzun ve sessiz kış gecelerine birlikte adım atıyoruz.

Osmanlı’da soğuk sadece bir hava durumu değildi…
Soğuk; gündelik yaşamı belirleyen, uyku düzenini değiştiren, mimariyi şekillendiren ve insanların alışkanlıklarını yeniden kuran görünmez bir güçtü.

Bu bölümde;
Osmanlı insanı kışın nasıl ısınıyordu?
Saraylarda ve halk evlerinde geceler nasıl geçiyordu?
Mangal, tandır, kürkler ve kalın duvarlar gerçekten yeterli miydi?
Kış gecelerinde uyumak için hangi yöntemlere başvuruluyordu?

Bu anlatıda savaşların gürültüsü yok…
Fetihlerin coşkusu yok…
Sadece çıtırdayan mangal kömürü, kalın yorganların altında tutulan nefesler, karla örtülmüş sokaklar ve uzun Osmanlı gecelerinin sessizliği var.

Uykulu Tarih ailesi olarak amacımız; tarih kitaplarının satır aralarında kalan, gündelik yaşamın küçük ama anlamlı ayrıntılarını kulağınıza fısıldamak…

Eğer bu sakin anlatımı beğeniyorsanız, videoyu BEĞENEREK ve kanalımıza ABONE OLARAK bize destek olabilirsiniz. 🌙
Ve her bölümde sorduğumuz o küçük soru…

Bu hikâyeyi şu an nereden ve hangi saatte dinliyorsunuz?
Yorumlarda bizimle paylaşmayı unutmayın.

Şimdi arkanıza yaslanın…
Ve Osmanlı’nın en soğuk kış gecelerinde, mangal ateşinin sönmeye yüz tuttuğu o sessiz anlara doğru usulca ilerleyelim.
İyi uykular. 🌙❄️