Normal Sandım

Normal Sandım - Sesli Yazılar

xKızgın kumlardan serin sulara atlarken, suyun serinliğini kumlarla kıyaslarız. Hatta bazen sıcak bir deniz bile, öncesindeki yakıcılıktan sonra ferahlatıcı gelir.
İnsan zihni böyledir; mutlakla değil, kıyasla çalışır.

Daha iyisiyle karşılaşınca iyi olan sıradanlaşır.
En kötünün ardından gelen vasat, neredeyse mükemmel gibi kucaklanır.

Kötülerin içinde normaller…
Ortalamanın altında olanların arasındaki ortalamalar…
Yokluğun içinde, eksik de olsa var olanlar…
İmkânsızlığın içinde, gerçekleşmesi muhtemel ihtimaller…

İnsan, yetinme noktasında kendi açgözlülüğünü çaresizliğine kurban eder; üstelik bundan keyif almayı da ihmal etmez.
Bu, uyum yeteneğidir.

İnsan her duruma uyum sağlar. Öyle ki, bir süre sonra uyum sağladığı şeyin bile artık farkında olmaz.
Bugün seni ezen, büyüttüğün, altından kalkamayacağını sandığın her şey; yarın “normal” dediğin bir zemin olur.

Asıl soru şudur:
Verdiğin anlamların büyüklüğüyle ezildiğin şeylerin, gerçeklikle ne kadar uyumlu olduğundan nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?

Mesele tam olarak budur.
Algılarımız günün koşullarına göre şekillenir ve zamanla aynı gerçeklik, bambaşka bir değerle algılanır.
-------

İncelemesi:
Gestalt - Zemin-Şekil ilişkisiniile bağlamı. Savı, algının mutlak değil, bağlamsal olduğudur.
Varoluşçu felsefe- Camus- Sisifos Söylemi- insanın saçma ve zor durumlara alışır ve kendine bir anlam yaratır. Bu uyum tehlikeli bir konfor alanı yaratabilecektir ki, buna dikkat edilmelidir. Çünkü alışmak, farkındalığı öldürebilir.