„Do końca świata”

Gdy spojrzę w Twoje oczy, wiem, że to jest znak,
Że właśnie przy mnie stoi mój jedyny świat.
Nie pytaj mnie o jutro, nie pytaj mnie o sens,
Bo wszystko, czego pragnę, to przy Tobie być.
Choćby cały świat się spalił, zgasł ostatni dzień,
Ja i tak odnajdę Ciebie nawet w środku mgieł.
Przepłynę morza, przejdę lądy, pójdę tam, gdzie trzeba,
Byle tylko znów zobaczyć Twoje oczy z nieba.
Bo ja dla Ciebie cały świat przejdę w jeden dzień,
Przepłynę morza, góry, wiatr i wrócę znów po Ciebie.
A jeśli los nas rozdzieli, ja będę czekał tam,
Do końca świata, do ostatnich naszych lat.
Gdy Twoje dłonie w moich, znika cały strach,
Nie boję się już burzy ani czarnych chmur.
Bo Ty jesteś moim domem, moją ciszą, snem,
I nie oddam Cię nikomu, nawet całym niebem.
Niech czas się zatrzyma, niech świat zwolni bieg,
Bo przy Tobie każda chwila ma swój własny sens.
A jeśli los nam każe iść przez tysiąc dróg,
To na końcu każdej z nich ja odnajdę znów.
Bo ja dla Ciebie cały świat przejdę w jeden dzień,
Przepłynę morza, góry, wiatr i wrócę znów po Ciebie.
A jeśli los nas rozdzieli, ja będę czekał tam,
Do końca świata, do ostatnich naszych lat.
Choćby zgasły wszystkie gwiazdy, zamilkł każdy głos,
Ja i tak będę przy Tobie, choćby runął los.
Bo moja miłość nie zna granic, nie zna też końca dnia,
Będę czekał na Ciebie — aż skończy się świat.
Bo ja dla Ciebie cały świat przejdę w jeden dzień,
I nawet gdyby czas się skończył — ja nie cofnę się.
Do końca świata, do ostatnich chwil,
To właśnie Ty jesteś moim „na zawsze” i „już dziś”.