حماسه های خاموش مجاهدین در زوایای پنهان جنگ ضدمیهنی – داستان اسیران جنگ _ قسمت اول

حماسه‌هاي خاموش مجاهدين
در زوایای پنهان جنگ ضدمیهنی
داستان اسيران جنگ
(قسمت اول)

سلام ، در جریان بررسی جنگ ۸ساله ایران و عراق زوایای پنهانی در اون جنگ هست که هنوز آنچنان که باید وشاید بهشون پرداخته نشده.
یکی از اون زوایای پنهان، مساله اسيران جنگ است
اسيران جنگ ضدمیهنی!
اسرایی که در دو طرف جبهه زیر فشار و تهدید بودند
همین اسرای اینطرف، هم اسرای اونطرف
اول نگاهی کنیم به وضعیت اسرای عراقی درایران تا بعد مفصل بپردازیم به وضعیت اسرای ایرانی درعراق
محسن نادی: من یادمه مجاهدین کشتار اسرای عراقی در اردوگاه گرگان را همان موقع منتشر کردند،
اون کشتار البته یه اتفاق خاص و نادر نبود،
چه بسا مشابه اون واقعه در جاهای دیگه بوده باشه.

محسن نادی اما هیچ‌کس از کشتار چندصدنفر اسیر دست بسته توسط پاسدار نادر قاضی‌پور عضو پیشین مجلس ارتجاع، خبر نداشت. تا سال‌ها بعد که خودش در یک میتینگ انتخاباتی به آن اعتراف کرد
اعتراف پاسدار نادر قاضی پور، نماینده پیشین مجلس رژیم
به کشتار اسرای دست بسته عراقی

نادر قاضی‌پور: راه افتادیم تا برسیم به جادة اسفالت العماره ـ بصره حدوداً با ۶۰۰، ۷۰۰نفر مواجه شدیم. همه‌شان تسلیم شدند، اما ما قدرت نگهداری نداشتیم. مجبور شدیم از دستشان راحت شویم. شاید بین شماها کسی نباشد که تا حالا سر مرغ یا گوسفندی را بریده باشد؛ ولی من به خاطر انقلاب، اسلام و شهدا مجبور بودم این کار را انجام بدهم.
مجري: خب حالا بریم اونطرف مرز و نگاهی هم بکنیم به وضعیت اسرای ایرانی در عراق.
این دانش آموزان در تاکتیک حمله با امواج انسانی با عنوان سربازان یکبار مصرف مورد استفاده قرار گرفتند.
یک بچه: دارم راه بازمی کنم معبر باز می کنم برای برادرها که از رویمون ...
یک اسیر ایرانی : «من سرباز وظیفه قاسمعلی صالحی اصلانی؛‌
-چند سالته؟
-۲۱سالمه!
-داوطلب یا سرباز وظیفه؟
-سرباز وظیفه هستم!
-چند تا برادر داری چند تا خواهر؟
دو تا برادر دارم دو تا خواهر
یک اسیر ایرانی دیگر:
جبهه اجبار می‌آن دیگه!
سرهنگ دوم خلبان محمد جعفر وارسته از پایگاه هوایی دوم تبریز

حشمت کاربخش: از سال ۶۵ یعنی عزیمت رهبری به خاک عراق یکباره تنظیمات و رفتار نیروهای عراقی تغییر پیدا کرد و دیگر خبری از آن محدودیت‌ها نبود و بازدیدهای بسیاری صورت میگرفت آن هم از جانب افسران عالیرتبه آنان که مسائل و مشکلات ما را پی میگرفتند

شورا
ماهنامه شوراي ملي مقاومت ايران
خرداد و تير ۱۳۶۵

بله ، رهبر مقاومت ايران در اولين ديدار رسمی با رهبری کشور همسایه ، پس از تصريح رئيس جمهور عراق بر استقلال سياسي و ايدئولوژيكي مقاومت ايران و به رسميت شناختن آزادي عمل تمام عيار اين مقاومت در كار و حركتش در عراق،بر روي چند نكته انگشت ميگذارد :
اول، قبول طرح صلح شوراي ملي مقاومت توسط دولت عراق بعنوان مبناي قابل قبول براي آغاز مذاكرات صلح
دوم، تصريح بر اينكه مجاهدين تا وقتي قواي عراقي در خاك ايران بودند با آنها مي جنگيدند اما وقتي عراق براي صلح اعلام آمادگي كرد و طرح صلح شوراي ملي مقاومت را بعنوان مبناي مذاكرات به رسميت شناخت ، ديگر همه سلاحها به جانب خميني يعني تنها طرفي نشانه ميرود كه خواهان ادامه جنگ و قرباني كردن اتباع دو كشور در تنور جنگ است.
سومين نكته ، كه برادر مجاهد مسعود رجوي مطرح ميكند موضوع اسيران جنگي ايران است كه در مورد آنها خواستار مراعاتها و توجهات ويژه ميشود و رئيس جمهور عراق آنرا مي پذيرد و اعلام ميكند اگر خميني بپذيرد عراق بلادرنگ و همين امروز همه زندانيان جنگي ايراني را آزاد ميكند به شرط اينكه رژيم خميني متقابلاً اسيران عراقي را آزاد كند. علاوه بر اين صدام حسين رئيس جمهور عراق متعهد ميشود و ميگويد از اين پس زندانيان جنگي ايران را كه هموطنان شما هستند در نزد ما ميهمان تلقي كنيد و ترتيبي داده خواهد شد كه با آنها مانند اسير جنگي رفتار نشود...

۲۲بهمن ۱۳۶۵
اما تلفات اين جنگ ضد ميهني اكنون تنها درطرف ايران به ۵/۱ ميليون كشته ومجروح ومعلول بالغ شده است.تنها درتهاجم «ضد كربلاي »۵ , كه البته هنوز رسماً پايان نيافته ,خميني حدود ۱۰۰۰۰۰ كشته ومجروح ومعلول برجاي گذاشت.۲هفته ي قبل ازآن ۵۰۰۰۰ كشته ومجروح ومعلول دستآورد تهاجم «ضد كربلاي » ۴ بود.تلفات تنور جنگ خميني درسال ۶۵ علاوه براينها ۳۰۰۰۰ كشته ۶۰۰۰۰مجروح ومعلول ديگر رانيز دربرمي گيرد كه مر بوط به «ضد كربلا» ها ي قبلي است.
درسال ۶۴نيز خميني مبادرت به تهاجماتي تحت عناوين «قدس » و«ظفر» وباصطلاح «عاشورا» و«والفجر » نمود كه حدود ۴۵۰۰۰ كشته و۸۵۰۰۰ مجروح ومعلول برجاي گذاشت. روندي كه درتمامي سال۶۳ وقبل ازآن نيز ادامه داشت.
بله باوركردن عدد ۵/۱ ميليون كه نيمي ازآنرا بايد كشته به حساب آورد مشكل است.امااگر كسي به گورستان هاي مختلف شهرها وروستاهاي ايران نظر كند ويادقايقي به تماشاي فيلم هاي تلويزيوني مربوط به صحنه هاي جنگ بنشيند ابعاد فاجعه را بهتر درخواهد يافت.بنياد موسوم به شهيد دراواخر سال ۶۴ به خميني گزارش كرده بود كه مي تواند ۲۲۰۰۰۰ خانواده ي قربانيان جنگ را با لطايف الحيل وبااعمال فشار به ملاقات خميني بياورد.اين تعداد البته تمامي خانواده هاي قربانيان را شامل نمي گرديد وتنها دو سوم خانواده هاي ثبت شده را دربرمي گرفت. بگذريم كه انبوهي ازقربانيان همچنان مفقود الاثرند.
درباره اسراي جنگي نيز بايد گفت كه بسياري ازاين هموطنان ۷سال است دراسارت بسر مي برند ودور ازشهر وديار وخانمان وعزيزان خود نگران آنند كه اين جنگ لعنتي تا كي ادامه خواهد يافت.ياد آور مي شوم كه رئيس جمهور عراق درديدار صلح تابستان گذشته اطمينان داد كه به مجرد آمادگي خميني براي آزاد كردن اسراي عراقي ,عراق كليه اسراي ايراني را آزاد خواهد نمود وتا آن تاريخ نيز تا آنجا كه امكانپذير باشد هموطنان اسير ما همچون ميهمان تلقي خواهند شد.