Zomeravond bij De Drie Beeldjes

Videoproductie van Harry Winthagen
Zang: Mannenkoor Inter Nos uit Schin op Geul o.l.v. Leo van Weersch, Solist: Marcel Neven Tekst: P. Visser (Aovend)
De Drie Beeldjes (Jezus, Maria, Johannes) is een beeldengroep uit 1739 bij de rivier de Geul tussen Schin op Geul en Valkenburg aan de Geul. Vlakbij liggen de kastelen Schaloen en Genhoes en de Kluis op de Schaelsberg.
Zie ook op internet mijn brochure en e-boek: Mijn dierbaarste oord in Zuid- Limburg (preview via Lulu.com)

Zomeravond bij de Drie Beeldjes

Ik zat bij de Drie Beeldjes te rusten op de bank,
te luisteren naar de wind en naar het gezang van de Geul (rivier).
De takken en bladeren bewogen in de wind, die zong
en zwaaiden "tot ziens" naar 't zonnetje, dat ons verlaten ging.
Ik zag nog 'n enkel vinkje, dat naar zijn nestje vloog
en eventjes nog tsjielpte, toen 't zijn vriendjes zag.
Hoe verder de zon wegzonk, hoe stiller 't werd,
tot ik enkel nog het zingen van de Geul hoorde.


Zomeraovend bie de Drie Beeldjes

Ich zoot aan de Drie Beeldjes te rasten op de bank,
te loestere nao t windsje en nao de Geul heure zank.
De tek en blaar, ze weegden zich in d'r wind, dae zong
en winkden "adieë" op 't zunneke, dat os verlaote gong.
Ich zoog nog 'n inkel vinksjke, dat nao zien niske vloog
en effekes nog sjielpte, wie 't zien vrundsjes zoog.
Wie mieër de zon voert zakte, wie sjtiller tot 't woord,
bis ich op 't lets allein nog, de Geul heur zinge hoort.


Sommerabend an die Drei Bildern (Jezus, Maria, Johannus)

Ich sass an die Drei Bildern und ruhte auf eine Bank,
Ich lauschte nach den Wind und den Gesang des Flusses (Göhl).
Die Zweige und die Blätter, sie bewogen sich in den Wind, der sang
und winkten zum Abschied auf die Sonne, die unterging.
Ich sah noch einen einzigen Vogel, der zu seinem Nest flog
und noch mal pfiff, wenn er seine Freunde sah.
Je weiter die Sonne sank, je stiller es wurde,
bis ich schliesslich nur noch das Singen des Flusses hörte .