De Carnavalsmicroebe - Niels & Gil

Ver as ge wiltj mee zingen:

Ik em de carnavalsmicroebe
Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed
’t leit oon de stad woor dak ben geboeren
Niet oon te doeng zoi den doktoer

Van kinsj af oon deer de microeb gebeiten
Me groeite oeigen nor de prinsjen oitgekeiken
Langst de kant van ’t stroot, ‘k stond atoid paroot
As de smokkel nor ’t volk werd gesmeten

Van groeite mert nor 't stausjeploin
Mor noeit in regelrechte loin
Grat giejn besef nemiejr van toid
En aal men moten kwoit
Mor da kaan giejne kwood
Op ’t fiejst van d’oeverdood

Ik em de carnavalsmicroebe
Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed
’t leit oon de stad woor dak ben geboeren
Niet oon te doeng zoi den doktoer

Ik em de carnavalsmicroebe
Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed
’t leit oon de stad woor dak ben geboeren
Niet oon te doeng zoi den doktoer

Kzen ier mè René
Droi, vier pintj’n om een ier of twieje
Midden van’nacht, in een broin café
Van kinsj af oon, ben’k ier men ert verloeren
Vezozje rond men oeiren
Valeiven meigen stoon as prinsj, speltj in men staatste droeimen

Van groeite mert nor 't stausjeploin
Mor noeit in regelrechte loin
Grat giejn besef nemiejr van toid
En aal men moten kwoit
Mor da kaan giejne kwood
Op ’t fiejst van d’oeverdood

Ik em de carnavalsmicroebe
Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed
’t leit oon de stad woor dak ben geboeren
Niet oon te doeng zoi den doktoer

Ik em de carnavalsmicroebe
Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed
’t leit oon de stad woor dak ben geboeren
Niet oon te doeng zoi den doktoer

Midden van ‘nacht, in een broin café
As kleine kadee mor ik zong al mee
Met de liekes van de prinsjen op staminee
Me zekerhèd geboeren in de juste stee
Ier in men sjieke stee, oh oh oh
Ier in men sjieke stee