Adam Mickiewicz, Nowy Rok (Myśl z Jean Paula Richtera)

„W pierwszych dniach października uwięziono Czeczota, jak o tem Zań doniósł Maryli. Mickiewicz i Zań zostali uwięzieni wraz z 9 innymi filaretami w nocy z dnia 23 na 24 października 1823 r. […]
W duszy poety wzbierała gorycz, a równoczesne hartowało się męstwo i niezłomne postanowienie wytrwania w służbie ideałom filareckim. Padły już wtedy pierwsze nasiona wzniosłych pomysłów poetyckich, które miały zejść po latach niedoli. W ponurej celi klasztornej nie mogły kiełkować poezje, córy światła i wolności. [Ignacy] Domeyko zaznacza że „przez cały czas więzienia Adam, wyjąwszy wiersz Na nowy rok, nie nie pisał, ale czytał wiele”. Wiersz Na nowy rok nie jest pomysłem oryginalnym, ale swobodną parafrazą Jean Paula. W ciężkich warunkach zewnętrznych poeta szukał roztargnienia w czytaniu. Jean Paul w swych dziwacznych romansach zawierających mnóstwo pociesznych ustępów, rozweselał więźnia, skracał mu nudy samotności, która jednak niezbyt dokuczała, a to z tego powodu, że jak wiemy, w więzieniu bazyliańskim robiono w nocy dzień: „Północ była dla nas wschodem słońca; zbieraliśmy się w celi Adama i aż do świtu przepędzaliśmy na rozmowie cichej, ale nie smutnej. Freyend przyrządzał herbatę i nas rozśmieszał. Kto dniem pierwej był zawołany na śledztwo, przynosił nowiny, jakie uzbierał w sali i na ulicy” (Domeyko). Była to więc rzeczywistość, nie pozbawiona dla młodych dusz uroku; zczasem przysłoni się ona mgłą wspomnień, a po latach ośmiu stanie się poezją”.

J. Kallenbach, Adam Mickiewicz, Lwów - Warszawa - Kraków, 1926, s. 310, 313-314.

*
Grafika: OpenAI SORA
Muzyka: wygenerowane przez Suno AI

www.facebook.com/kodyliteratury

#poezja #poezjapolska #poezjaśpiewana #romantyzm #nowyrok