Tahtacılar'ın Yolu Belgesel Film

Yüzyıllar önce, Orta Asya bozkırlarında başladı yolculuk…
At sırtında, oba oba göç eden Oğuz boylarının torunlarıydı onlar.
Doğanın diliyle konuşan, dağların sessizliğini dinleyen,
ormanı hem ekmek kapısı hem de kutsal mekân bilen bir topluluk: Tahtacı Türkmenleri.

yüzyılda, büyük göçlerle Anadolu’nun dağlarına ulaştılar.
Toroslar’ın sarp kayalıklarında, Ege’nin ve Akdeniz’in ormanlarında kök saldılar.
Onlara “Tahtacı” denildi… Çünkü ağaçla yaşadılar, ağaçla geçindiler.
Gemilere direk, evlere kiriş, insanlara nefes oldular.

Sadece geçimlerini değil, inançlarını da ormanla kurdular.
Kutsal bildikleri ağaçların gölgesinde cem oldular,
semah döndüler, sazla sözle kimliklerini korudular.
Onlar için dağ, sadece taş ve toprak değil;
ataların ruhunu taşıyan, göğe açılan bir kapıydı.

Yüzyıllar boyunca dışlanmaya, ötekileştirilmeye rağmen
kendi yolundan şaşmayan, inancını ve kültürünü kaybetmeyen bir topluluk oldular.
Bugün hâlâ Ege’de, Akdeniz’de, Toroslar’da
Tahtacı Türkmenlerinin izleri sürülür…
Bir yandan modern hayatın şehirlerine karışsalar da
dağların rüzgârında, ormanların derinliğinde
atalarının sesi hâlâ duyulur.

Bu, yalnızca bir göç hikâyesi değil…
Bu, köklerini Orta Asya’dan alıp
bugünün Türkiye’sine taşıyan bir direnişin,
bir inancın, bir kültürün hikâyesi.

Tahtacı Türkmenleri: Ormanın çocukları, dağların sesleri, tarihin unutulmaz yolcuları.”